Dinsdag 4 juni Lierop-Someren-Nederweert-Weert-Heel -Thorn-Wessem-Maasbracht 32 km + 12

Vanmorgen niemand gehoord en niemand gezien, dat is nog tenminste goedkoop overnachten. Als ik aan iemand vraag hoe ik in Someren kom, zegt ie 'rechts af'. Nou dat heb ik geweten. Ik kom overal maar niet in Someren. Na 4 km omlopen passeer ik Someren en loop richting Nederweert. Van deze plaats naar Maasbracht gaat ook niet zo voortreffelijk. Onderweg rijdt mij een vrouw voorbij en verderop wacht ze op me. 'Mag ik een stukje meelopen?'  vraagt ze. 'Van mij wel' zeg ik. 'Heb je al ontbijt gehad?' vraagt ze. 'Ja' zeg ik. 'Blieft u een kopje thee?' ' Nou dat sla ik niet af'. 'Ik wacht wel op u, ik woon 2 km verderop'. Als ik aan kom lopen staat ze al op de weg te zwaaien. Een grote beker thee wordt er ingeschonken. Direkt erachteraan laat ze een zelfgemaakt schilderij zien. Een stilleven van fruit. Niet mijn smaak, maar ik heb maar gezegd dat ik het erg mooi vind. Even later komt haar vriend naar binnen die net uit de stal komt. HIj zegt niets, pakt brood, kwakt er een gebakken ei op en gaat eten. 'Heeft u veel koeien?' vraag ik geinterisseerd. 'Oh 'n 50 stuks, heel gewoontjes' en gaat weer verder met eten. Dan moet ik al haar schilderwerk zien door het hele huis tot in de slaapkamer toe, en allemaal stillevens. Ik zie één keer een schilderij van haar moeder en een keer drie neefjes van de boer. Ik bewonderde haar kunstwerk en zei dat ik weer verder moest gaan. Er word een banaan en een appel aan mij gegeven. Een bedankje en ik ga op stap. Ha lekker, dacht ik nog een appel, straks ga ik ze nog lekker vinden.  Het één is de tas nog niet uit of het ander zit er al weer in. Bij het einde van Nederweert zit ik weer in de knoop en vraag de weg maar weer. Deze persoon stuurt mij richting Weert. Ik kom uit op een industrieterrein, hier word ik van de ene naar de andere kant gestuurd, met als gevolg dat ik ook hier zo'n 4 km heb omgelopen. Uiteindelijk maar een auto aangehouden met daarin een man en een vrouw. Samen hebben zij een schoonmaakbedrijf ze wijzen mij de goeie weg en uiteindelijk loop ik langs het kanaal. Langs het kanaal loop ik tot Heel. Als ik hier naar de dichtsbijzijnde camping vraag word ik naar Thorn gestuurd dat ligt op 3 km afstand. Als ik in deze plaats in een winkel vraag waar die camping is zegt de dame over 4 km, maar zal ik even bellen of er nog plaats is, 'nou graag' zeg ik. 'Nee', zegt ze 'en het is ook geen camping meer. U zult door moeten lopen naar Wessem'. Als ik daar dan na 4 km aankom is er geen camping. Er loopt een jongeman en ik vraag hem waar de camping is. Hij kijkt op de navigatie van zijn telefoon en zegt 'nog 49 minuten lopen'. Hij legt de weg uit en ik loop verder. Even later stopt er een auto naast me. De chauffeur zegt:  'ik breng u er wel even heen'.  Het is diezelfde jongen die me de weg heeft gewezen en nog geen 10 minuten later stap ik de camping op. Ik bedankte de jongen voor de hulp.