Maandag 10 juni 2013. Van Schleiden via Sisig, Kreckel naar Blankenheim. 22 km

De receptioniste is er al om 7 uur. Ik ben mijn spullen nog aan het pakken. Nog even de waterflessen vullen. De laptop opgehaald en verpakt in een plastic tas om te voorkomen dat hij nat wordt. Zo, dan kan ik nu vertrekken. De regen kan je bijna pakken. Gisteravond heeft het tot 10 uur flink geregend. Als ik om half acht van start ga, is de supermarkt al open. Dan eerst maar wat boodschappen halen. De temperatuur is nogal wisselend, het ene moment is het koud en dan weer een lekker temperatuurtje. Langzamerhand wordt het wat mistig. Als ik nabij Kreckel loop, wil ik door het bos lopen maar daar staat zoveel water dat ik maar ben teruggegaan. Dan maar over het asfalt door het bos met slechts af en toe wat gezang van vogels. Het is erg rustig met het gefluit en getjilp. Waarschijnlijk heeft het weer hier invloed op. Als ik Blankenheim bijna heb bereikt, begint het te regenen. Ik kan nergens schuilen. Snel doorlopen, ik ben er bijna. In Blankenheim zie ik een bordje "pension". Aanbellend op dit adres, blijkt het pand van eigenaar te zijn gewisseld. Ik kan daar niet overnachten. Inmiddels is het bijna droog maar wel koud. Als ik door een straatje loop zie ik een bakker. Ik ga daar koffie drinken. Daarna vervolg ik mijn weg op zoek naar een camping. De camping is nog 10 km verderop maar dat word mij teveel. Er komt een vrouw op mij af, ze heeft mij zien lopen. Zij vroeg zich af waar ik naar toe ga. Ik heb het uitgelegd en gelijk gevraagd op zij een goedkoop hotel of pension weet. "Nou", zegt ze "daar boven op die berg is een jeugdherberg, die is niet zo duur". Loop ik verder door dit straatje, word ik aangehouden door een man. "Waar gaat u naar toe?" vraagt hij en ik vertel over mijn reis. "Ahhh, aus Holland, nach Praag. Geweldig!" zegt de man. "Oranje boven", zegt hij nog. Ik zei dat ik hier naar de jeugdherberg ga. De man drukt mij 10 EURO in mijn hand en zegt: "Je moet toch nog eten?" Dit bedrag doe ik bij het andere sponsorgeld dat ik heb ontvangen. Ik loop de berg op, wat wel weer even een conditietest is. Maar ik heb het goed volbracht. Ik meld mij bij de receptie en vraag of er nog een bed vrij is. "Jawel", zegt de meneer, "nog één bed". Als ik naar mijn kamer wil, moet ik 85 treden omhoog en slaap ik in een kerker, vanwaar ik een heel mooi uitzicht heb over deze plaats. Even douchen is wel nodig want na 22 km inspanning ben ik behoorlijk nat maar niet van de regen. Voor het avondmaal moet ik zelf zorgen en ontbijt is morgenochtend om 8 uur. Loop ik vanmiddag door dit plaatsje, kom ik Karsten tegen, samen met nog iemand. Er wordt wat gebabbeld over de tocht naar Santiago de Compostela. Dat vond de man heel interessant ook al is hij er al 2 keer geweest. Op zo'n moment beleef je het weer en komen de indrukwekkende verhalen weer los. In een klein restaurantje heb ik gegeten, en lekker!!! Deze jeugdherberg is een oude burcht geweest. Het ziet er erg leuk uit. Deze burcht dateert uit 1174. De jeugd die hier aanwezig is, wordt vermaakt met spelletjes uit vroeger tijden. De spelleiders zijn dan ook gekleed als ridder, jonkvrouw etc.