Woensdag 12 juni 2013. Van Schuld via Liers, Honingen, Altenahr naar Dernau 30km

Gisteravond werd ik uitgenodigd om wat te komen drinken. "Eerst mijn dagboek even schrijven", zeg ik. Rond half negen ga ik naar mijn buren en er wordt een groc ingetapt. Dat wil zeggen, wat warm water, een scheut rum en een flinke schep suiker. "Wordt je lekker warm van", zeggen ze. Meloen komt ook op tafel, in parten gesneden. Michael, zo heet de man, heeft me uitgelegd en laten zien op de i-pad hoe ik moet lopen. Vanaf Schuld loop ik langs de rivier de Ahr. Soms loop ik een meter hoger dan het water en dan zeker 10 meter hoger. Het kabbelende water en het ruisen van de bomen, samen met het geluid van de vogels waan ik mij in een paradijs. Dit is echt een godsgeschenk. Ik loop met het hoofd naar de grond te kijken en zie dat een paar torren een slak aan het verorberen zijn. Dat is de natuur, leven en overleven. Het klimmen en dalen langs de rivier valt gelukkig mee. Het is meer een glooiende omgeving. Dat is wel lekker want dan kost het niet zoveel energie. Een enkele keer moet ik wat hoger dan 100 meter maar als ik dan weer een vlak stuk voor me heb, herstelt het lichaam gelukkig snel. In Altenahr is een klein treinstation. De trein die er rijdt, rijdt alleen in de regio, een soort bovengrondse metro. In deze omgeving is veel wijnbouw. Ik vroeg me af hoe deze druivenranken gespoten worden tegen insekten. Want met een tractor kan je volgens mij daar niet komen. Veel te steil denk ik. Het antwoord krijg ik al heel snel. Als ik richting Dernau loop, hoor ik veel geronk in de lucht. Eerst dacht ik dat het de politie was of een trauma helikopter. Niets is minder waar. Dit is een helikopter met een sproei intallatie. Behendig gaat hij van boven naar beneden en zet de sproeier aan. Ik zie een nevel van het gif over de druivenranken neerkomen. Volgens mij is het in Nederland streng verboden om met een helikopter het land te besproeien. Onderweg zie ik regelmatig grote en kleine bruggen met bogen als doorgang zowel voor de rivier als voor het verkeer. Dit zijn toch imposante bouwwerken met mooi natuursteen. Soms heb ik het idee dat het water van de Ahr hoger staat dan normaal. De Ahr komt uiteindelijk uit in de Rijn bij Linz. Als ik Dernau voorbij loop vraag ik aan iemand waar ik een camping kan vinden. "Dan moet u 1 km terug, wij staan er ook", zegt de man. en voor ik de camping op loop weet de hele camping al dat er iemand aankomt lopen vanuit Nederland. Als ik 5 minuten zit, komen Michael en zijn vrouw ook aan op hun Spartamet. Zij hadden mij naar deze camping zien lopen. Michael nodigde mij uit om bij hun te komen overnachten als ik in Mainz ben. "Als je dan ook een rustdag neemt, zal ik je wat van de stad laten zien. Er is een heel mooi museum". "Dat is afgesproken" zeg ik en bedankte deze mensen voor het aanbod. Ondertussen heb ik mijn tent neergezet. Er zit hier een merel naast mijn tent wormen uit de grond te trekken. En als hij dan een grote worm heeft, dan slaat hij hem eerst in stukken en vliegt dan weg met zijn prooi. Een prachtig schouwspel. Ik blijf hier 2 nachten dus morgen heb ik een snipperdag.