Woensdag 19 juni Heidenfarht-Budenheim-Mainz 23 km

Om kwart voor vijf gaat mijn wekker dat is vroeg. Gisteravond ging ik pas om half een naar bed omdat het zo warm was. Langzaam kom ik op gang. Rond zes uur komen er nog meer mensen uit de tenten te voorschijn. We staan hier met zeven tenten bij elkaar op deze camping. Allemaal fietsers, ik ben de enige wandelaar. Uiteindelijk vertrek ik om zeven uur richting Mainz. De warmte komt snel opzetten en ik ben dus al heel snel doorweekt. In Budenheim zo'n zeven km verder ben ik eerst koffie gaan drinken. Dit doe ik omdat ik hoognodig naar de w c moet en ik kan hier langs de deze weg niet met de broek naar beneden zitten. Het is te druk en hier begint de bewoonde wereld. Al vroeg belt Marian om mij te feliciteren met mijn verjaardag en met een engelenstem begint ze te zingen. "Maak er een mooie dag van"  zegt ze, "dat doe ik" beloofde ik haar. Dan opeens een wegomleiding   i.v m  bouwwerkzaamheden. Hier mag ik van het asfalt af en ga ik naar een bospad. Het is  wel wat verhard met gebroken grind. Dit is wat hobbelig, maar er staat geen water op. Op het bord staat Mainz nog twee km, na deze twee km staat een bord "centrum  zes km". Nu loop ik zes km over een industrieterrein, wat erg ongezellig is. Weinig tot geen groen, en heel veel verkeer. Na het industrieterrein kom ik in een parkje met een bankje en daar ga ik even rusten. Intussen heb ik diverse felicitaties gekregen via sms. Daarna tik ik het telefoon nummer in wat ik twee weken terug heb gekregen van Michel en Petra. Zij hebben mij uitgenodigd om bij hun te overnachten. De telefoon gaat over en aan de andere kant van de lijn hoor ik zeggen "Hallo herr Mulder". Het is de stem van Petra, en ze vraagt "waar ben je?". Ik vertel waar ik zit en Michael haalt mij op met zijn busje. Ik krijg een heel warm onthaal. "Als je al je kleren geeft kan dat in de wasmachine en dan trek je zolang maar kleren van Michael aan". Even douchen en heel rustig blijven zitten want het is hier zo warm. Zeker 35 graden. Vanavond eten we gamba's met knoflooksaus en een salade, erg lekker allemaal.TAls ik vertel dat ik vandaag jarig ben word ik door Petra en Michael gefeliciteerd. Vanmiddag hebben we nog even gekeken hoe het vervolg van de route wordt. Ik krijg een gedetailleerde kaart mee die zij niet meer gebruiken.

Dinsdag 18 juni 2013. Van Trechtinghausen, Bingen, Winkel, Heidenfahrt, 26 km

Als ik om 6 uur aan de wandel ga, zie ik een aantal hazen voor mij het land in huppelen. De jas en de windstopper kunnen uit blijven omdat het nu al 20 graden is. Na 7 km ga ik ook de broek inkorten om de benen wat lucht te geven. In ben nu al drijfnat, het vocht gutst over mijn lichaam. Veel drinken en wat zoute cashew noten eten. Het is een trieste boel langs de Rijn. Een keer loop ik op een fietspad dat naar de Rijn gaat. Er komt een fietser achter mij aan die zegt dat ik niet verder kan. Over 500 m is het hoog water, dat is een paar km voor Winkel. Inderdaad, het water staat hier nog tussen de bomen. Dit is net een stukje dat lager ligt. In Winkel wil ik met de veerpont naar de overkant. Maar daar is geen camping. De campings zijn allemaal aan deze kant zegt een man. Over 6 km, in Heidenfahrt, is een camping. Langzamerhand wordt het steeds warmer. Nu loop ik tussen een dijk en  het land waar het graan een meter hoog staat. Langs de dijken liggen op diverse plaatsen nog zandzakken. De hitte lijkt wel 40 graden, er zit geen droge draad meer aan mijn lijf. Mijn zwarte hemd slaat helemaal wit uit. Zelfs de vogels hoor ik niet meer. De aankomst in Heidelberg viel tegen, ik dacht dat ik er was maar de ingang van de camping is nog 1 km verder. Hier zijn ze net de caravans weer aan het neerzetten, de toiletten weer aan het installeren en de douches nog voor de avond en anders vanavond nog voor elkaar aan het maken. Mijn tent staat in de zon en zelf ga ik in de schaduw zitten. Ik help nog even mee om een caravan op de goede plaats te zetten. Ook de poten draai ik nog even uit. Daarna mag ik meerijden naar de winkel, die 4 km verder is en ook weer terug. 

Maandag 17 juni. Sankt Goar, Oberwesel, Kaub, Lorch, Trechtinghausen, 23 km

Lekker vroeg aan de wandel, dan ben ik misschien voor het aller heetst van de dag bij het volgende onderkomen. Als ik mijn kar om 6 uur aan het inpakken ben, komt er een dikke Mercedes aangereden, die het plaats nummer komt controleren. Ik wordt afgevinkt op een formulier. Zoiets heb ik nog niet eerder meegemaakt maar het is natuurlijk wel goed tegen zwart kampeerders. Ns 6 km loop ik langs een supermarkt in Oberwesel, dus eerst even wat inslaan. De Lorelei laat ik achter me. Daar is het wel een heel mooi stukje natuur, met zijn krappe bochten in de rivier. Druk is het met de scheepvaart. Olietankers, containerschepen etc. Containerschepen hebben vaak 4 duwboten ervoor om zoveel mogelijk mee te nemen. Het is een lust om te zien hoe ze door de bochten bij de Lorelei manouvreren. Bij Kaub staat nog altijd een gebouwtje in de Rijn. Meestal kan je er wel omheen lopen. Nu zie ik alleen het gebouw in het water staan. Zelfs de aanlegsteiger ligt nog half onder water. Bij Trechinghausen volg ik het bordje camping en moet ik omhoog. Een man achter me vraagt wat ik zoek. Een camping zeg ik. O, maar dan ging je net de goede kant op. Weiter am Rhein. Even later loop ik een camping op. Het is erg warm hier. Volgens mijn buren is het 33 graden vandaag. Dus ik zit lekker in de schaduw.

Zondag 16 juni 2013. Van Koblenz-Lützel via Lannstein, Rhens, Brey, Spay, Boppard, Sankt Goar, 44 km waarvan 20 km met de trein

Ik ben niet de enige die vroeg opstaat want als ik mijn tent afbreek komen er meer tentbewoners tevoorschijn. Mooi, om 7 uur gaat de bakker open. Ik moet natuurlijk wel goed lezen want de bakker gaat pas om 8 uur open. Nou dan loop ik wel door en ik denk dat ik er nog wel een aantal voorbij zal lopen. Ik moet toch nog even zoeken hoe ik uit Koblenz vandaan kom. Ik loop langs een futuristisch gebouw. Daar is een romantisch museum in gevestigd. Stroomopwaarts moet ik gaan. Ik moet niet langs de Moezel maar langs de Rijn. Nu loop ik richting Lannstein en het is al heel druk met fietsers en hardlopers om half 8. Er huppelt een eekhoorn over het pad en roetsj...weg is hij. Tussen Lannstein en Lenz is een streep op de muur om aan te geven hoe hoog het water in 1993 heeft gestaan. Als ik er onder ga staan, kan ik niet bij het pijl, hoe ik me ook uitrek. Het waterpeil van dit jaar komt ongeveer tot iets boven mijn middel. Dus het water kan nog veel hoger komen. Bij Brey komt er een schoepenrad boot voorbij varen. Dat is leuk. Als de een vlag van het schip gehesen is aan de wal, legt de boot aan, worden er passagiers aan boord gelaten en dan vaart hij weer verder. 5 km voor Boppard zijn ze nog heel druk bezig een camping water en moddervrij te maken. Deze camping is dan ook niet open. Als ik in Boppard aan kom vraag ik waar een camping is en dan word ik verwezen naar de camping van 5 km terug. Ik zeg: die staat nog onder water. Ja, dan is het Sant Goar waar de dichts bij zijnde camping is. Ok dat is dan nog 20 km maar dat doe ik niet. Ik loop naar het treinstation, koop een kaartje en reis met de trein naar Sankt Goar. Hier sta ik op een camping, waar ik 2 jaar geleden ook stond. Na ongeveer 1 uur komt er een man naar me toe en vraagt of ik Nederlander ben. Ja, zeg ik. Heb ik u net niet in Boppard, bij de trein gezien? Dat zou best kunnen zeg ik. Hoeveel km loopt u per dag? Normaal zo'n 25 km, maar dit was 44 km, daarom ben ik het laatste stuk maar met de trein gegaan. Het is vandaag een zware dag voor mij. Het lopen gaat niet zoals ik wil. Als ik ook maar een klimmetje moet maken, ben ik snel moe. Als je wilt, kan je bij ons eten zegt de man. Ik zal even aan mijn vrouw vragen hoe laat. Ok zeg ik, maar ik ga eerst even douchen en mijn kleren wassen. Even later komt de man zeggen dat om 6 uur het eten op tafel staat. Om 6 uur ga ik bij deze mensen aan tafel. Er wordt rosé ingeschonken en we eten bahmi met gebakken ei. Ik heb lekker zitten smikkelen. Tijdens het eten hebben wij het over de tocht naar Santiago de Compostela, die de man samen met zijn broer heeft gefietst in 2011. Ook deze man vond het een hele belevenis en wil ook nog eens naar Rome fietsen. Ik vertelde dat de Reitsma route een hele mooie route is. Ik bedankte de mensen voor het eten en ga terug naar mijn tent. Intussen zijn mijn kleren droog. 

Zaterdag 15 juni 2013. Van Bad Hoenningen via Rhanbrohl, Leutersdorf, Neuwied naar Koblez-Lützel. 35 km

Om half zes ben ik wakker maar omdat ik toch niet zo vroeg weg mag, doe ik lekker rustig aan. Om 8 uur sta ik bij de receptie om te betalen. Toen ik vertelde dat ik te voet op weg ga naar Praag, viel ze bijna  achterover van verbazing . Noch eine gute reise, zei ze tegen mij toen ik weg wilde lopen. De bakker staat hier nu voor de deur, dan gelijk mar wat brood kopen. Ze hoorde iets over de voetreis naar Praag en daarom hoefde ik de broodjes niet te betalen. Voorzichtig hé, zegt ze tegen mij. Dan vertrek ik alsnog om half 9 richting Neuwied over het fietspad. Het gras en het andere groen ziet erg modderig, soms wel tot zo'n 50 m vanaf de rivier oever. Hier en daar liggen nog takken en boomstronken op het pad, wat door het water op de kant is gespoeld. Het is nog heel rustig op de weg. Rond 10 uur komen er langzamerhand wat meer fietsers en langs de oever staat een enkele visser. Net voorbij Neuwied, steek ik de Rijn over via een spoorbrug. Als er een trein langskomt, is het een oorverdovend lawaai. Op deze brug passeren mij 3 treinen. De Rijn volg ik tot aan Koblenz-Lützel, waar een camping is. Hier komen de Moezel en de Rijn samen. Als ik aankom is het nog tot 3 uur pauze, nog een kwartiertje wachten dus. Het is hier een drukte van belang met al die campers en het is wachten op je beurt. Dan vraagt er iemand "wo ist dein Fahrrad?" "Die heb ik niet", zeg ik, "dit is mijn woonmobiel, ik ben te voet". Er wordt gelachen. De vragen barsten los en er komen steeds meer mensen bij. Een Tjechische dame wil met mij, en uiteraard de kar, op de foto. Haar man wil dat ook en zo worden er een paar foto's gemaakt. De receptie gaat open en ik schrijf mij in, betaal en vertrek naar het tenten veld.

Vrijdag 14 juni 2013. Van Dernau via Bad Neuenahr, Ahrweiler, Sinzig, Linz naar Bad Hoenningen, 30 km

Het is half zes, droog en de zon probeert door te breken. Eerst mijn poezelige voetjes preventief tapen en met voetencreme behandelen. Zo, de tent inpakken en aan de hobbel, het kan wel weer na 1 dag rust. Ik verlaat deze superschone camping Dernau. Nabij Bad Neuenahr staat een heel groot klooster dat gebruikt wordt als internaat. Het staat hoog op een berg. Als ik de Ahr blijf volgen, loop ik overal achterlangs, dus ik wandel door de stad evenredig met de rivier. Zo loop ik eerst door een stadspoort en kom daarna op een marktplein. Hier staan deiverse restaurants en cafés met grote terrassen. Alles is echter nog dicht als ik hier om 9 uur langs loop. Dan zoek ik de Ahr weer op en loop ik richting Sinzig. Na de regenval van gisteren is het waterpeil toch wel flink gestegen. Het water ziet ook niet zo helder maar modderig. Langs deze rivier, die steeds breder wordt, is het bijzonder mooi wandelen. Een hele mooie omgeving met op de achtergrond de bergen met bomen. Dan de rivier met zijn wisselende waterstroom en de oever waar ik op loop is mooi glooiend. Het is nog steeds mooi weer, maar de broek kort ik nog niet in omdat ik regelmatig in de schaduw van de bomen loop. Er fiets mij een man achterop en die begint een praatje, uiteraard over mijn tocht. Hij vertelt dat hij een boek heeft gelezen van een of andere komiek uit Nederland, die naar Santiago was gelopen. Toen vertelde ik dat ik ook een boek over die tocht heb geschreven. Hij wil het boek wel kopen zegt hij. Als je een weblog hebt, dan houden wij contact. Ik heb hem dus mijn weglog adres gegeven. In Linz laat ik mij de Rijn overvaren voor 90 cent. Ik dacht dat hier een camping was, maar die is nog 6 km verder in Bad Hoenningen. Lang de Rijn lopend zie ik op de oever heel veel takken, bomen en veel rommel dat is aangespoeld tijdens het hoog water. Het water staat echter nog heel hoog. Als ik mij meld bij de camping dan word mij verteld dat ik niet eerder mag vertrekken dan half 9. Na wat heen -en weer gepraat mag ik om 8 uur vertrekken.

Donderdag 13 juni 2013. Dernau, rustdag

Om half vijf vanmorgen word ik gewekt door een regenbui die ongeveer een kwartier duurt. Na nog een keer omdraaien word ik om half acht wakker. Eerst ontbijten en dan nog even de kleren wassen. Het is mooi weer maar erg benauwd. Daarna ben ik hier door het dorp gelopen om te zien wat er allemaal is. Heel veel wijnhuizen zie ik hier. In september zijn hier dan ook de wijnfeesten. Volgens mijn buren zijn dat hele mooie feesten. ze zijn hier 28 jaar geleden geweest om op te treden met een blaasorkest. In het centrum staat een kerk: Apostel Johannes Dernau. Deze kerk bestaat dit jaar 250 jaar. Van 1773 tot 2013. Aan de buitenkant kijk ik naar een mooie toren aan de voorkant. Aan de achterkant een kleinere toren. Als naar binnen ga kijk ik naar een hele wand van glas-in-cement in plaats van glas-in-lood. dit geeft een heel aprat effect aan de kerk. Aan de buitenkant valt dit bijna niet op. Het koor, waar een groot orgel staat, ziet er ook prachtig uit. In deze kerk zijn ook nog biechtstoelen en een mooi uit hout genseden preekstoel. Nog eeven een kaarsje opsteken op een goede voortzetting van mijn reis. Of het helpt weet ik niet. Als ik terug kom op de camping en mijn verhaal wil gaan schrijven, word ik door de buren geroepen voor de koffie. Ook zij willen alles weten over mijn reis. De vrouw heeft een keer de Nijmeegse 4-daagse gelopen. 4 x 40 km, dat vond ze al heel wat. Maar wat jij doet is helemaal een prestatie, zegt ze en haar man beaamt dat. Oja, zeg ik, maar als het niet meer gaat of als ik heimwee krijg, stap ik op de trein en ga ik naar huis. Want ik moet het niet doen. Het is 3 uur en het begin flink te regenen. het ziet er naar uit dat het voorlopig niet droog wordt. Om 8 uur ben ik in mijn mandje gekropen en heb ik mijn spullen op evacuatiestand gezet. Dwz alles alvast op mijn Wheelie gelegd want als het water stijgt dan kan ik dat alvast op het droge brengen. Ik sta nu dicht bij de rivier en er is alweer een overstroming geweest. Om 24.00 uur word ik wakker en het is droog. Ik lig nog niet in het water, ik kan dus rustig verder slapen.