Zondag 7 juli Nurnberg snipperdag

Met een lekker ontbijt de zondag beginnen. Daarna douchen omdat het gisteravond te druk was in de douche. Dan mijn verhaal op de blog zetten want gisteravond werd het te donker. Wel zie ik al een paar dagen vuurvliegjes, maar die geven te weinig licht om mijn schrift te lezen. Het is een leuk gezicht al die vonkjes in het donker. Wat ik eerder al had verteld dat hier een kerkelijke bijeenkomst is, is van de Jehova's. Gisteravond kreeg ik dan ook bezoek van een van hen en die vraagt of ik mee ga naar het congres, het is vrij entree. Ik heb maar bedankt. Vanmorgen komt nummer twee aan met tijdschriften, maar ik zeg nee,nee en nog eens nee, de man druipt af. Ik loop naar de bus om naar het centrum te gaan, en stap uit bij Hauptbannhof. Dan nog een paar honderd meter lopen en dan ben ik in het centrum. Het station waar ik uitstap is ook het centraal station voor de trein. Dit station ziet er van buiten groots en sierlijk uit, met beelden en andere versierselen. Hier staan een aantal kerken waarvan een met een ronde koperen koepel. De pleinen voor de kerken zijn bestraat met kasseien, dit geeft een speciaal effect aan het geheel. Verder zijn er heel veel musea. Bij de Kaisermuseumbrug heeft het water tot 2 1/2 meter hoog gestaan, het stond net niet op de straat. Om drie uur ben ik weer naar de camping gegaan. Het is vandaag mooi weer en behoorlijk warm. Nog wat kleine voorbereidingen voor morgen, eten ,douchen en dan naar mijn mandje. 

Zaterdag 6 juli Nurnberg Snipperdag

Vanmorgen word ik om half zeven gewekt door vertrekkende vakantiegangers. Eerst dan maar een ontbijt met een koppie thee, daarna even opfrissen en tanden poetsen. Een praatje met de Deense buren en eh o ja ik moet mijn kleren nog wassen. Als ik in het waslokaal kom is er een Japanse vrouw die per ongeluk haar muntjes in de automaat van de droger doet i.p v. in de wasmachine. Even later komt ze terug met nieuwe munten, maar weet niet hoe de wasmachine werkt. Hier help ik haar mee. Als ik bij mijn tent zit komt ze langs lopen, ze stopt en brengt mij een appel als dank voor de hulp. Bij andere Deense buren mag ik mijn laptop opladen. Rond twaalf uur ga ik lopend naar het documentatiemuseum . Hier is de geschiedenis te zien over Adolf Hitler en de tweede wereld oorlog. Dit centrum is een colosseum zo inmens groot, het is groter dan een voetbalstadion. Het dak was zo geconstrueerd dat het een overspanning had van ruim 70 meter. Aan de buitenkant ziet het er heel imposant uit, hoog en massaal  Als ik het colosseum binnen loop ziet het er vervallen uit, het dak is intussen verdwenen. Het plein ervoor is tegenwoordig parkeerplaats voor de Nurnberg Messe. Dit is een soort RAI maar vele malen groter. In het museum krijg ik een apparaat mee waarmee ik de in het engels gesproken de route kan volgen. De meeste films, foto's maquettes en andere beelden spreken voor zich. Na ongeveer anderhalf uur heb ik het museum verlaten, het is heel interressant  maar ik kan het niet meer aanzien. Daarna  neem ik de bus en ga ik richting het centrum. Overal in de stad en ook dichtbij  de camping zijn kerkelijke bijeenkomsten. Op diverse plaatsen wordt muziek gemaakt, dit geeft wel een extra leuke sfeer. Er is hier zoveel te zien, daar mag ik nog een paar dagen voor uittrekken . Wat de architectuur betreft staan ook hier heel wat moderne gebouwen tot futuristische gebouwen. In het oude gedeelte staan bijzonder mooi gekonstrueerde gebouwen, waaronder kerkgebouwen maar ook huizen met zeer mooie versieringen. Met de metro gaan is ook een ervaring, zeker als je niet weet welke richting je op moet. Maar na wat vragen ga je vanzelf met de goeie trein. Nog even een paar gedetaileerde kaarten kopen, dan kan ik verder mijn route uitzetten. Morgen maak ik nog een tourtje door de stad.

Vrijdag 5 juli Leichendorf- Nurnberg 22 km

Vanmorgen ben ik al weer vroeg uit de veren, om half zeven wandel ik weg van de camping. Naar Nurnberg is maar 12 kilometer volgens de borden, maar dan ben ik nog maar bij het bord Nurnberg. Om zeven uur is het 18 graden en ik ben al drijf nat. De zon schijnt erg fel, dus ik moet de zonnebril opzetten. Al lopend over het fietspad dat langs een drukke verkeersweg loopt, raast het verkeer langs me. In eerste instantie dacht ik wat is het toch druk voor de zaterdag, maar het is nog maar vrijdag. Soms overkomt me dat wel meer dat ik 'n dag in de war ben. Na ruim drie uur lopen ga ik eerst wat boodschappen doen. Als ik de winkel uit kom spreek ik een dame aan en vraag naar de camping.De dame leidt mij naar een doorgaande weg en zegt over anderhalve kilometer is er een camping, maar zegt ze volgens mij alleen voor campers. Vraag daar maar, ik zal je mijn telefoon nummer geven, want als je daar niet kan staan dan haal ik je op en breng ik je naar een andere camping. Als ik daar aankom is het inderdaad alleen voor campers. Ik ben weer terug gelopen naar het kruispunt waar een koffiehuis staat. Het telefoonnummer dat ik heb gekregen klopte niet helemaal. Het net nummer ontbrak. Aan een man vraag ik wat het net nummer is van deze stad. Heel behulpzaam vertelt de man dat. Ik draai het telefoonnummer en aan de andere kant geeft een vrouw antwoordt "met Ingrid" ah die Hollander zegt ze, met een uur ben ik bij je. OK antwoord ik. Binnen een uur komt ze samen met haar man mij ophalen.Wil je eerst bij ons eten? vraagt de man, ik ben stomverbaasd en antwoord met nou eh lekker. De man is vandaag jarig, dat fluisterde zijn vrouw in mijn oor. Thuis heb ik eerst de man gefeliciteerd. Er komt witbier op tafel, de Barbecue wordt aangezet, braadwosten erop, karbonades en kipflets. Komkommers in een dressing en twee soorten brood. Daarna nog een enorme bak ijs,een kop koffie een wit bier en een glas met water. Ik ben werkelijk voldaan. We stappen om 16.00 uur in de auto en ze brengen mij naar de camping. Onderweg wordt me verteld dat ik mag bellen als ik ergens mee zit. Zulke ontmoetingen zijn echt ongelooflijk. Ik bedankte deze mensen en we nemen afscheid. Om zeven uur ga ik mijn potje koken, een portie nudels en vruchtenyoghurt toe. Heb ik het net op komen de Deense buren nog met een bord soep aanzetten. Nou dat heb ik ook nog maar opgegeten. Daarna ben ik gaan douchen, maar het warme water is op, nou dan maar met koud water want ik wil toch van die zweetgeur af. Ik heb een paar snipperdagen aangevraagd bij mijn baas en ook gekregen. Ha Ha Ha.

Donderdag 4 juli Langenzenn-Keidenzell-Cadolzburg-Leichendorf 22 km

Gisteravond komt de eigenaar nog met een kopie van een gedetailleerde kaart aan en vertelt me hoe ik moet lopen. Dat is toch wel weer vriendelijk van de man. Twee vrouwen nodigen mij uit om en glaasje wijn te komen drinken, omdat ze hadden gehoord dat ik naar Praag ga lopen, en ook al naar Santiago de Compostela ben geweest. Deze vrouwen wonen samen en willen volgend jaar ook naar Santiago de Compastela lopen. Zij wilde van mij wat informatie. Na twee glaasjes wijn ben ik opgestapt en naar bed gegaan. Wanneer ik aan de wandel ga  is het schitterend weer en moet ik mij een weg banen door de draden van spinnen. Van de ene naar de andere kant van het pad waarop ik loop, zijn op heuphoogte draden van spinnen. Ongelooflijk dat ze die draden zo ver kunnen schieten. Als ik bij Caldoburg aankom kijk ik naar een burcht boven op de berg. In 1157 wordt voor het eerst Helmericus de Kadoldes burcht genoemd. Mogelijkerwijs is de naam te herleiden van Graaf Kadold uit 793. Sinds 1250 zijn Graaf Konrad 1e en zijn zoon Frederich 3e die Caldozburg uitbuiten. Op 17 april 1945 ging de bucht op in vlammen door bombardementen. In 1979 is de burcht weer herbouwd. Na enkele klimmetjes heb ik mijn conditietest voor vandaag weer gehad. Soms, als ik boven ben, lijkt het net alsof ik naar beneden ga. Niets is minder waar, dit is optisch bedrog, ik ga heel langzaam omhoog, wat enkele kilometers lang is. Omdat ik vroeg ben vertrokken ben ik voor twaalf uur al op de camping. Deze camping ligt aan de Bibert, is drie hektare groot en heeft 180 plaatsen.

Woensdag 3 juli Obernnzen-Neuhof a d Zenn-Langenzenn 27 km

Lekker op tijd van start, alhoewel ik wel moet zoeken nar de uitgang want de poort is op slot. Via een achterommetje kan ik door een klein poortje van de camping af. Ik loop richting Neuhof aan de Zenn. De Zenn is een klein stroompje dat niet breder is dan hooguit twee meter en uitmond in de Main-Donaukanaal bij Nurnberg. Ik loop hier op een fietspad door een landbouwgebied, dit land staat vol met gerst, tarwe, haver, mais en suikerbieten. Kilometers lang. Het weer is wat bewolkt en af en toe een klein regenbuitje, net niet genoeg om het regenpak aan te trekken. Ook vandaag loop ik weer een aantal kilometers over de provinciale weg. Dat loopt niet zo fijn. Vanaf Willensdorf loop ik weer over een klein landweggetje aan de rand van een bos en de Zenn. Nu hoor ik weer de natuurgeluiden van de vogels en het gekabbel van het water. De geur van het gras, de bomen en planten ruikt heerlijk na een beetje regen. De lekkere zoete geur van de bloeiende struiken, ik zou het bijna in een doosje mee willen nemen. Als ik bijna in Langenzenn ben vraag ik waar de camping is. 'Nog twee kilometer' zegt een man, maar daar trap ik niet meer in. Vanaf nu reken ik het dubbele aantal kilometers van wat men zegt, dan klopt het vrij aardig. Want deze camping ligt vier kilometer verder. Bij de camping aangekomen, na een wegomleiding, ben ik een kwartier te laat. Het is pauze van 13.00 uur tot 15.00 uur. Nu is het net heel hard gaan regenen, dus ben ik onder de slagboom door gelopen, om onder een afdak te gaan schuilen. Heb ik net mijn stoel uitgeklapt komt de eigenaar aan. Ik vraag hem of er nog plaats is voor een tent, 'jawel' zegt de man en hij wijst mij een plaats aan. 'Wacht hier maar tot het droog is' zegt ie. Dat heb ik gedaan en tegelijk wat gegeten. Deze camping ligt aan een meer, ook hier staan heel veel vaste caravans en sommigen zijn zo omgebouwd dat de caravan niet niet meer te herkennen is. Dat zie ik op heel veel campings. Ga ik om half zes betalen, vraagt de eigenaar waar ik morgen naar toe ga. 'Dan ga ik naar Zinndorf'. 'Oh' zegt de man 'dat is niet zo ver dat is maar 20 km'. 'Ver genoeg' zei ik, de man moest lachen en zei 'o ja, je bent te voet en ik reken 10 minuten met de auto'. Ik krijg een kaart mee van alleen Bayern, waar weer een aantal campings op staan.

Dinsdag 2 juli Gollhofen-Uffenheim-Ergersheim-Bad Windsheim-Obernnzen 28 km

Uiteraard gaat mijn biologische klok om kwart voor vijf, veel te vroeg natuurlijk want om acht uur is het ontbijt. Toch ben ik om zeven uur al in de eetzaal, waar mensen hun ontbijt al op hebben en naarstig op zoek zijn naar een deur naar buiten. Helaas, alles is nog op slot. Een chauffeur die op tijd weg wilde, is door een venster gekropen. Hij kan er net aan door met dat dikke lijf. Om kwart voor acht komt de eigenaar en draait de deur los en verontschuldigt zich. Er was al iemand aan het bellen die heel vroeg weg wilde maar kreeg geen gehoor. Na mijn ontbijt reken ik af en vertrek. De eigenaar staat voor het raam te kijken hoe ik dat nou doe met mijn kar, en steekt hoog zijn hand op. De eerste tien kilometer loop ik over het fietspad, waarna ik toch weer over de provinciale weg moet. Tussen Bad Windsheim naar Obernnzen vraag ik de weg aan een man omdat ik geen gedetailleerde kaart heb. Deze man stuurt me naar Ilsenheim. Op de vraag hoeveel kilometer het nog is naar Obernnzen zegt de man 'nog zeven kilometer'. Na een kilometer staat er op een bord 'Obernnzen nog elf kilometer', dat is natuurlijk wel een tegenvaller. Ik loop over een betonweg naar deze plaats. Dit  is een weg voor pantservoertuigen van het Amerikaanse leger, die hier hun basis hebben. De weg wordt niet meer gebruikt voor pantservoertuigen. Uiteindelijk kom ik aan in Obernnzen.De camping is alleen twee kilometer verder boven op een berg. Een leuke camping en goed verzorgd. Terwijl ik mijn verhaal op de blog zet komen de buren met nog wat eten voor mij aanzetten, dus ik ga dat nu eerst op peuzelen.

Maandag 1juli Frickenhausen-Markbreit-Obernbreit-Seinsheim-Ippesheim-Gollhofen. 30 km

 Zo weer lekker uitgerust en nu de stoute schoenen maar weer aan. Nou ja, stoute schoenen, ik loop er heerlijk op en ze hebben mij al een heel eind gebracht. Ze zitten goed en geven veel steun aan mijn voetjes. Het is schitterend weer, dus dat wordt weer genieten van het zonnetje, als het maar niet te warm wordt. Het verkeer is al in volle gang als ik de camping verlaat. Vandaag loop ik nog zes kilometer langs de Main, daarna verlaat ik de rivier. Als het fietspad ophoudt bij Obernbreit moet ik langs een provinciale weg lopen. Dat gaat heel goed omdat de weg niet erg druk is. Een keer word ik aangehouden door een man die vraagt waar ik naar toe ga, na uitleg wenst de man mij een goeie reis. Ik loop hier door de wijngaarden en wat landbouw. Overal zie ik op borden van wijnbouwers staan dat er op afspraak wijnproeverijen zijn. Als ik daar aan begin zou ik bijna alle dagen dronken zijn, maar ze hebben wel lekkere wijnen. Op de camping vertelden ze dat het eerste traject de langste is. Nou dat klopt hoor want ik ben net halverwege en moet ik nog ruim 25 km. Een enkele keer is er een grindpad aanwezig dat ik dan neem, dan loop ik weer langs zo'n mooi waterloopje. Dat vind ik prachtig, hoe het water zijn weg vind naar lager gelegen gebieden. Water trekt zich niets aan van obstakels, het gaat er langs en anders gaat het er wel overheen. Na zeven uur lopen houd ik het voor gezien en stap ik een gasthaus binnen in Gollhofen. Dit is een heel klein plaatsje tussen de wijnboeren. Zit ik hier in de tuin aan een biertje mijn verhaal te schrijven, er zijn een groot aantal spreeuwen en merels aan het bekvechten, ze jagen elkaar weg. De vogels zitten ik een boom vol met vruchten.Ik kan bijna verstaan wat ze zeggen "weg jij deze tak is van mij". Het is een klucht om hier naar te kijken.