Zaterdag 29 juni Zellingen-Erlabrunn-Wurzburg-Randeracker-Eibelsstad -Sommerhoussen- Ochenfurt-Frickenhausen 40 km

Als ik om half vijf wakker wordt begint het net te regenen, dus omdraaien nog maar een keer. Het is zeven uur en het lijkt droog te worden maar het ziet er niet rooskleurig uit. Dan eerst mijn poezelige voetjes verzorgen en ontbijten. Half negen ga ik van start, de tent drijfnat in de tas, niet echt prettig maar het is niet anders. Ik zet mijn voetjes richting Wurzburg, dit trajekt is 17 kilometer. Als ik de vogels weer hoor fluiten en zingen komt de energie bij mij naar boven. Bij Erlabrunn wordt het wat somberder, er vallen wat spatjes regen uit de lucht. Nog geen kilometer verder moet ik toch het regenpak aan en mijn wheelie afdekken. Om het op z'n Hollands te zeggen "Het pist van de lucht". Maar deze pelgrim laat zich niet kennen. Even bij de bakker wat broodjes kopen en koffie drinken. In Wurzburg loop ik richting de camping die midden in de stad is. Helaas pech voor mij, op het bord staat te lezen: "Nur fur kanu". De jeugdherberg is vier kilometer terug en zes kilometer verder is de volgende camping volgens mijn kaart. Maar als ik daar aankom staat op het bord "Nur fur wassersport". Nou daar sta ik dan nog steeds in de regen. Over tien kilometer is ook een camping, alleen daar kan ik niet komen of ik moet over de snelweg lopen. Dat risico vind ik te groot. Dan de tanden even op elkaar en nog zeven kilometer doorlopen. Uiteindelijk kom ik om 18.00 uur aan op een camping. Als het regent zal bijna niemand een praatje maken, ook dat begrijp ik wel. Men gaat niet voor z'n plezier een praatje maken in de regen omdat er hier toevallig een pelgrim loopt. Zo nu eerst de tent nog even repareren en dan maar vroeg naar bed.

Zondag 30 juni Frickenhausen Rustdag

Zo heerlijk uitgeslapen na de vermoeiende dag van gisteren. Eerst een lekker ontbijt met een lekker gekookt eitje en een fruitje toe. Bij de receptie vraag ik of er nog een wandelkaart is richting Nurenberg. Die krijg ik, met de namen van een aantal campings erbij. Daarna ben ik het dorp in geweest en heb ik wat rondgekeken. Het valt me op dat hier in dit dorpje vier kerken staan, een gelovig volkje denk ik. In een van die kerken ben ik naar binnen gegaan. Toch nog op zondag naar de kerk. Aan de binnenkant is het een mooie kerk niet te veel pracht en praal. Het is alleen erg jammer dat het enige glas in lood raam dat er is verscholen is achter het altaar met al zijn beelden tot heel hoog. Deze kerk stamt uit 1784. Als ik verder door de hoofdstraat kuier staat er een oud raadhuis. Het is een mooi karakteristiek gebouw, wat men aan het restaureren is. Het vooraanzicht is bijzonder mooi, althans dat vind ik. Half uit de gevel kom een toren met diverse beelden. Zoals bijvoorbeeld een hangend skelet. Waarschijnlijk heeft dit te maken met het rechtspreken in vroeger tijden. Boven in de toren zijn twee wijzerplaten. Een wijzerplaat met Romijnse cijfers en een met gewone cijfers van 1 tot en met 24. Verder een grote trap van natuursteen met de nodige versierselen erop. Tegenwoordig wordt het gebouw gebruikt als theater en museum.

Vrijdag 28 juni Zimmern-Birkenfeld-Zellingen 24 km

Om vier uur geeft een haan een concert, daarna hoor ik ook andere vogels het hoogste lied zingen, heerlijk dat wel, maar erg vroeg. Goederentreinen die aan de overkant rijden, gaan de hele nacht door, net als de scheepvaart. Vandaag laat ik een grote lus links liggen, ik ga deze keer recht uit. Dat wil zeggen dat ik eerst twee kilometer terug loop om vervolgens 22 kilometer vooruit te gaan. Op deze route liggen nog wel enkele bulten op mijn pad. Na het beklimmen van enkele van deze bulten  ben ik op ongeveer 350 meter. Eigenlijk zou dat moeiteloos moeten gaan, maar toch is het vermoeiend. Het tempo zakt behoorlijk, de vijf kilometer per uur haal ik hier niet. Soms is de ondergrond asfalt, maar heel vaak los grind en dan is het grind glijden weer begonnen. Zeker als ik naar beneden ga, moet ik goed uit kijken, anders leg ik zo op m'n mik. De voetjes goed neerzetten en de kar in bedwang houden, dat is alles wat ik moet doen. Een paar kilometer voor Billinhoussen loop ik eigenlijk 100 meter verkeerd. Ik vraag de weg aan een man, die mij door het land stuurt. Je schoenen worden wel nat zegt de man. Oh zeg ik die drogen wel weer, Het gras is nogal hoog dus mijn broek wordt ook nat. Daarna loop ik door het bos waar de nodige klimmetjes zijn. Het is muisstil in het bos, Ik hoor alleen de vogels fluiten. Opeens sprint er een hert weg, roetsj en weg is ie. Die laat zich niet zo gauw zien. Er stroomt een waterloopje langs het pad waarin af en toe watervallen te zien zijn, dat is zo mooi. Het glasheldere water dat over de keien stroomt, Dat is zo rustgevend. Daar kan ik tijden naar kijken. Zo nog 'n paar kilometer dan ben ik er, maar ik krijg nog zo een lekker klimmetje naar de 319 meter. Ik troost me maar met de gedachte: 'wat ik omhoog ga moet ik ook weer naar beneden'. Tenslotte ligt de camping aan de rivier. Op de camping aangekomen is de receptie dicht tot twee uur .Anderhalf uur wachten dan maar. Eerst heb ik een broodje gegeten en even een klein slaapje. Het wordt koud en het begint te regenen, dus de windstopper aan. Jas aan en nog krijg ik het koud. Om twee uur mag ik mijn tent neerzetten, het is intussen droog geworden en lekker zonnig.

Woensdag 26 juni Fechenbach-Stadtprozelten-Faulbach-Hasloch-Wertheim-Bettingen. 28 km

De wereldvolière is weer open
Vogels kwetteren en fluiten er lustig op los
Een pelgrim is weer gaan lopen
Laat af en toe een traan
De pelgrim moet toch verder
Soms is het erg zwaar
Al laat hij zich niet kennen
Een pelgrim lijkt altijd onderweg
Het is verslavend vertelt hij zichzelf
Eenmaal thuis gekomen
Wordt hij omarmt door zijn vrouw
Zijn kinderen en kleinkinderen
Zo lang van huis geweest
Dat is wat een pelgrim mist

Het is droog en een klein beetje zonnig met een briesje wind, maar de windstopper moet  wel aan want fris is het wel. Als ik de straten door loop komt de geur van brood me tegemoet, een heerlijke geur. De vogels fluiten en kwetteren dat het een lieve lust is. Langs de korenvelden staan heel veel bijenkasten en een zwerm bijen vliegt hier in het rond. Een merel trekt een grote worm uit de grond en zit er genoegelijk van te smikkelen. 't Is dat ik net mijn ontbijt heb gehad, maar anders!!!!! Het water in de Main is wat onstuimig, komt waarschijnlijk door de regen van gistermiddag. Soms denk ik dat ik de broek kan inkorten maar dan word het weer kouder en komt er meer wind en dan wordt het toch weer frisser. Een paar kilometer voor Kreutzwertheim  houd een man mij staande en vraagt waar ik naar toe ga enz. enz. Van af dit punt maakt de rivier een lus van ongeveer tien kilometer. De man zegt je kunt ook dwars oversteken dan is het maar vier kilometer. Ik vraag de man of er een veerpont vaart, nee zegt de man. Dan moet ik zeker zwemmend naar de overkant. Ik heb de lus maar gemaakt. Verder kom ik weinig mensen tegen onderweg, een enkele fietser ook allemaal met de jas aan. Bij Wertheim steek ik de rivier over en loop ik zes kilometer op het fietspad grenzend aan de provinciale weg. Het geraas, gejakker en gejaag en het lawaai van het verkeer verveelt heel snel. Als ik bij de camping aan kom om tien voor een is de receptie gesloten, van half een tot twee uur pauze, nou wachten dan maar. Om twee uur begint het feest, de ene na de andere Nederlander komt binnen rollen. Sommigen terug van vakantie anderen op weg. De meeste chauffeurs parkeren hun voertuig alsof ze nooit anders gedaan hebben. Sommigen zijn zo aan het klunzen dat het een klucht is om naar te kijken. De vrouwen geven aanwijzingen, Ho. Nee.Vooruit.

Donderdag 27 juni Bettingen-Homberg-Lengfurt-Marktheidenfeld-Zimmern 20 km

De wereld volière is weer open
Vogels kwetteren en fluiten er lustig op los
Een pelgrim is gaan lopen
Laat af en toe een traan
Maar de pelgrim moet toch verder
Soms is het erg zwaar
Al laat hij zich niet kennen
Een pelgrim is altijd onderweg
Het is verslavend vertelt hij zichzelf
Eenmaal thuis gekomen
Wordt hij omarmt door zijn vrouw
Zijn kinderen en kleinkinderen
Zo lang van huis geweest
Dat is wat een pelgrim mist


Gisteravond vraagt een man aan mij of ik niet jaloers ben op al die mensen met caravans en de luxe ervan. Nou nee zeg ik, al komen ze met de mooiste en de duurste caravans aan, ik ben tevreden met mijn tentje. De meeste kunnen nog geen dag zonder tv. Ik zie hier mensen een paar uur bezig zijn om de antenne goed te krijgen. Daar heb ik geen last van. De man was het er niet helemaal mee eens. Maar dat hoeft ook niet. Als ik opsta uit mijn tentje gaan er al een aantal caravanbewoners de boel achter de auto installeren. Ik pak mijn spullen in en vertrek richting Zimmern. Als ik in Marktheidenfeld aankom ga ik op zoek naar een winkel waar ze fiberglas stokken verkopen. Een aantal van mijn  stokken is namelijk alweer stuk en plakken met plakband houdt wel even maar niet zo erg lang. Ik vraag even aan een man waar ik een winkel kan vinden die deze stokken verkoopt. Hij verwijst mij naar een hele grote bouwmarkt een soort superwinkel met vier etages. Uiteraard moet ik op de vierde etage zijn en er is geen lift. Trappen lopen dus. Hier hebben ze wel fiberglas stokken maar niet de maat die ik moet hebben, allemaal dikker. De dunste heb ik maar gekocht. Nu moet ik ze straks op de camping eerst op maat zagen en die spullen heb ik niet bij me. In de bouwmarkt heb ik wat gereedschap gekocht zoals een ijzerzaag een tang en een klein hamertje. De boodschappen gedaan en op naar de camping. Die is over vijf kilometer in Zimmern. Na aanmelding word mij een plaats aangewezen. Het regent nog wel een beetje, net als onderweg. De eigenaar droogt een stoel af en zet die onder een afdak, dan kan je daar gaan zitten als het regent. Daar heb ik dankbaar gebruik van gemaakt. Hier kan ik mooi mijn fiberglas stokken op maat zagen. Ik heb alleen de achterkant vernieuwd, de stokken die nog goed zijn kan ik altijd nog aan de voorkant gebruiken. Dit doe ik omdat de voorkant een kleinere boog heeft. Er moeten er nog wel paar worden vervangen. Zo hoop ik de eindstreep te halen, en anders wordt het improviseren. Het is hier bewolkt en af en toe regent het.

Dinsdag 25 juni Worth-Klingenberg-Großheubach-Mittelberg-Freuberg-Fechenbach 28 km

Vannacht werd ik wakker van boten die met stampende motoren door de Main varen. Eerst dacht ik dat mijn tent in de weg stond omdat de grond zo trilde van die stampende motoren, maar gelukkig mijn tent blijft staan. Mijn wekker gaat om kwart voor vijf en als ik mijn luiken open en mijn oren te luisteren leg word ik niet vrolijk. Het giet namelijk van de regen, tien minuten later is het droog. Nou dan ga ik mijn slaapzak inpakken, voetjes verzorgen enz. Maar  o jee, het regent weer en niet zo zachtjes ook, nog even wachten. Een uur later, nog niet droog. Ik ben maar weer gaan slapen op de harde ondergrond, en even voor acht uur word ik wakker en is het bijna droog. Mijn spullen op het terras onder een partytent gelegd en mijn tent maar nat inpakken.Om kwart voor negen ga ik aan de wandel, nog wel bewolkt en af en toe een spatje regen. Het is warm ik denk 20 graden maar wel lekker wandelweer met een beetje wind. Sommige mensen kijken naar me als of ze water zien branden. Als ze me zien aan komen lopen, blijven de mensen wachten tot ik voorbij ben. Raar hèeen man met aanhangwagen. Tussen Großheubach en Miltenberg staan op een kruispunt en man en een vrouw, ik loop er langs en groet deze mensen. Dan word ik geroepen. Wat een leuk wagentje is dat zegt de vrouw. Waar gaat u naar toe? Ik ben onderweg naar Praag, zeg ik. Oh wat leuk, daar komen wij net vandaan. Als je daar bent moet je een of ander soort bier drinken, het merk ben ik na twee minuten alweer vergeten. Braadworst met uien en brood is daar de gewoonte zegt ze en erg lekker. Ik zei dat ik dat probeer te onthouden. En waar gaan jullie naar toe? vraag ik. Naar Frankfurt am Main. Oh daar kom ik net vandaan. De vrouw wil met mij op de foto, het gaat niet om mij maar om mijn kar, want zo fotogeniek ben ik nou ook weer niet. Bij Burgstadt nog even wat voorraad inslaan. Hier kan ik de broek inkorten want waarempel de zon doet een poging om door te breken. Soms loop ik aan de Main waar het met de scheepvaart erg druk is. Aan de andere kant zie ik  met regelmaat oude kastelen of burchten en heel soms een klooster boven op een berg. Die kloosters kun  je soms nauwelijks zien, vaak verscholen tussen de bomen. Heel veel vinken, duiven en wat patrijzen vliegen hier en zwaluwen scheren over het water. Bij Freuberg wandel ik eerst door de stadspoort waarna ik over een hele mooie bogenbrug ga. Nu nog vijf kilometer te gaan. Op vier kilometer voor de camping begint het ontzettend hard te regenen. Snel trek ik de kar het bos in en dek de kar af met een plastic poncho en zelf trek ik mijn regenpak aan. Zo en nu op naar de camping door de stromende regen. Als ik bij de camping kom is er niemand aanwezig. Een oude dame komt net aanlopen. Och zegt ze maandag en dinsdag is een rustdag maar zet je tent maar neer hoor. Ben ik net mijn tent aan het uitpakken komt de eigenaar aan. Ik zei dat ik voor een nacht hier wil staan. Dat is goed en als het regent mag je onder de voortent van die caravan zitten, er staan stoelen en een tafel. Volgens de man wordt het morgen beter weer.

Maandag 24 juni Mainaschaft-Stockstadt-Niedernberg-Großwallstadt-Obernburg-Worth. 28 km

Het valt mee wat er aan tenten is bijgekomen, twee maar. Het is goed weer om te wandelen, een beetje bewolkt en een klein beetje wind. Bij de bakker om half zeven wat broodjes halen. Ik vind het wel prettig dat die al zo vroeg open zijn. Als ik deze plaats verlaat moet ik over een spoorbrug om op de goeie weg te komen. Althans mijn weg. Ik wijk af van de route op mijn kaart want dat scheelt zeker vijf kilometer omlopen, de pas afsnijden dus. Zo loop ik van Stockstadt naar Niedernberg, eerst door de stad en dan door de korenvelden en een stukje bos. Door de korenvelden en het bos lopen is heerlijk stil, geen geraas van het verkeer. Hier loop ik langs een stroompje met kleine watervallen waar de vogel laag boven vliegen en tegelijk wat insekten vangen.Dat is een prachtig gezicht hoe behendig zij dat doen.Heerlijk dat kabbelen van het water en het ruisen van de wind door de bomen. Bij een gemaaid stuk grasland loopt in sneltreinvaart een fazantenhaan, wat een mooie kleuren hebben zij Tussen Großwallstadt en Obernburg zijn twee traktors de berm aan het maaien. Een van de twee is waarschijnlijk te schuin in de berm gegaan en is gekanteld. De chauffeur kan nu de onderkant van zijn machine schoon maken en kan hij beter bij de vetnippels om te smeren.Alleen denk ik dat dat niet de bedoeling is. Bijna dacht ik dat ik bij de camping was. Als ik aan iemand op de fie3ts vraag waar de camping is zegt die persoon hier is helemaal geen camping. Oh ja vijf jaar geleden was hier een kilometer verder een camping. Omdat hier een nieuwe weg is aangelegd is de camping weg. In Worth is een leuke camping zegt de persoon, dat is vijf kilometer verder. Grommel de grommel,nou dan loop ik nog maar 'n uurtje. Als ik bij de camping kom en aanmeld mag ik eerst mijn tent neerzetten, dat was maar goed ook want net dat ik klaar was begon het te regenen. Daarna ga ik alvast betalen. Wilt u ook douchen vraagt de jonge dame, ja zeg ik. Dat is dan een euro extra, mag je net zolang douchen als je maar wilt.