Zaterdag 20 juli Pilsen/Bolevec- Doubravka-Cerveny-Kysice-Ejpovice 17 km

Gisteravond ging ik om half tien naar mijn bed, omdat het toen al 'n tijdje rustig was, en geen muziek meer speelde dat om vier uur al was begonnen. Als ik net goed en wel in slaap val begint de muziek weer te spelen. Deze muziek is aan de andere kant van het meer, maar zo ontzettend luid dat ik dacht dat het water uit het meer zou spatten. Ik lig te trillen in m'n mandje door het geluid van de bassen. Om een uur is het stil, althans geen muziek meer, maar wel gillende en schreeuwende jongelui die langs de camping hun weg naar huis proberen te zoeken . Ik heb dus erg slecht geslapen. Heel stilletjes vertrek ik vanmorgen richting Doubrava. Ongeveer twee kilometer verder zit een jonge vrouw haar roes uit te slapen. Op het moment dat ik langs loop kukelt ze om en ligt languit op de bank. Ze krabbelt weer overeind en probeert weer te gaan zitten, wat haar erg veel moeite kost. Ik loop door naar Cerveny-Hradek over het fietspad, dan opeens houd het fietspad op en loop ik door de berm langs de snelweg. Bij een pompstation even gevraagd hoe ik moet lopen, de tweede afslag rechts en dan direkt links wordt mij verteld. Zo loop ik twee kilometer over de snelweg, waarschijnlijk heb ik een bord gemist, want hier mag ik helemaal niet lopen. Van Kysice loop ik naar Ejpovice en ga ik naar een camping. Na bijna vijf uur lopen en klimmen en 17 kilometer verder word het tijd voor wat rust. Eerst de tent neerzetten en dan mijn verstoorde slaap inhalen, om een uur word ik wakker. Vanmiddag heb ik even het dorp rond gelopen, waar ik hele leuke gevel zie, maar verder is hier helemaal niets. Ik sta op een camping bij een meer heel goedkoop maar ook hier is niets.

Vrijdag 19 juli Rustdag.

Vanmorgen ben ik met de taxi naar Pilsen gegaan samen met de Oostenrijkse buren, maar ik mocht de taxi of een deel ervan niet betalen. Er staan hier in Pilsen mooie gebouwen met diverse soorten gevels. Sommige van deze gevels is de bovenkant beschilderd. Er zijn leuke parken met fonteinen en mooi aangelegde bloementuinen er om heen. Bovendien is het een mooie schone stad, zo goed als geen zwerfvuil. Na een paar uur ga ik weer terug naar de camping nadat ik een kaart heb aan geschaft van Pilsen naar Praag. Ook omdat het erg warm is geworden verlaat ik de stad, het wordt mij te benauwd. In de stad ontmoet ik voor de derde maal een Belgische man met zijn Oekrainse vriendin. Omdat het de derde keer is wil zijn vriendin met mij op de foto. Volgens de Belg zijn ze daar erg bijgelovig en deze foto zou dan geluk brengen. Ik zei dat ik daar niet zo in geloof, de Belg ook niet. Inmiddels heb ik mijn schoenen verwisseld voor mijn reserve schoenen. De hakken zijn versleten na ruim duizend kilometer en ik krijg er toch wel zere voeten in. Misschien laat ik in Praag nieuwe hakken er onder zetten, maar met deze reserve schoenen zou ik het tot Leipzig wel uit moeten houden.

Donderdag 18 juli Hracholusky-Mesto/Touskov-Malesice-Plzen(Pilsen)- Bolevec. 25 km

Deze morgen krijg ik  eerst een concert van een balkende ezel. Als ik vertrek in de richting van Mesto-Touskov moet ik eerst twee kilometer terug lopen om op de goeie weg te komen. In Mesto-Touskov volg ik een fietsroute, dan moet ik wel door het land over een smal pad, na drie kilometer sta ik op een kruispunt zonder bord met richting aanduiding. Ik kies voor linksaf omdat ik de zon in de gaten hou, die moet aan de linkerkant van mij blijven. De eerste twee kilometer gaat dat goed, maar dan gaat de weg de andere kant op en staat de zon rechts achter mij. Op zo'n moment is er ook niemand te bekennen, door lopen maar dan, misschien komt het nog goed. Uiteindelijk zie ik weer een bord maar dan moet ik nog steeds dezelfde afstand lopen die ik in Mesto-Toukov ook op het bord zag staan. Dus vijf kilometer omgelopen. Onderweg zie ik wel konijnen, groen-gele hagedissen in het bos. Als ik weer in het landbouw gebied kom zie ik dat hier het graan al van het land is en sommige stukken al weer zijn omgeploegd. Ooievaars zie ik op het pas geschoren graanveld de restjes oppikken samen met de fazanten. In de lucht zweeft een buizerd op zoek naar prooi, dat is een prachtig gezicht. Als ik Pilsen binnen loop moet ik zeker nog zeven kilometer lopen om op de camping te komen. Ik heb de keus uit twee campings, een in Billa Hora en een in Bolovec. De eerste heb ik voor gekozen maar helaas die camping bestaat niet meer. Nu mag ik twee kilometer terug lopen naar Bolovec waar ik nu op de camping sta. Morgen ga ik een bezoekje brengen aan Pilsen zonder te pilsen. Vanavond ben ik uitgenodigd bij mijn Oostenrijkse buren om een biertje te komen drinken. Nou dat sla ik niet af.

Woensdag 17 juli Kladruby-Stribro-Sytno-Sulislav-Hracholusky 22 km

Als ik vertrek uit dit lint bebouwde Kladruby is het nog erg stil, en als ik een bakker zoek moet ik een dorp verder zijn. Dan nog moet ik goed opletten, want aan het pand kan ik het niet zien. Er zijn geen grote winkelpuien zoals bij ons of in Duitsland, alleen 'n papier voor de ramen met enkele teksten er op. In Stribro ga ik naar de bank om Tjechische kronen te pinnen. Inmiddels heb ik geinformeerd wat de waarde van deze kroon is. Deze streek waar ik loop is een landbouwgebied, veel tarwe en haver. Op de weg rijden hier veel vrachtwagens van het merk Tatra en Liaz, meestal kippers en een enkele betonmixer. In Pnovany heb ik even een kop koffie genuttigd en daarna mijn weg vervolgd naar Hracholusky waar een camping is. Als ik de camping oploop word ik aangesproken door een Duitser die hier een paar dagen vertoeft met zijn kleinzoon. De man wil alles weten over mijn wandeltocht, wat hij heel interessant vind. Aan het eind van de midag komt ie nog een keer langs en vertelt van alles over wijnen. Deze man is wijnhandelaar samen met zijn dochter. Ik krijg een visitekaartje en als ik in Leipzig ben of ik dan wil doorlopen naar Halle. Dan laat hij mij Halle zien , ik moet wel even bellen.

Dinsdag 16 juli Waidhaus-Rozvadov-Milov-Primda-Bor-Holostrevy-Kladruby 35 km

Om zes uur lever ik de sleutel van de poort in en krijg ik mijn borg geld weer terug. In en rond deze plaats is heel veel controle van politie en douane. Volgens de beheerder is dat nodig vanwege de criminaliteit van de Oost Europeanen. Als ik bij Rozvadov de Tjechische grens bereik valt direkt op dat het er wat armoediger uit ziet. Door Rozvadov lopend zie ik een discotheek die 24 uur per dag open is, en er zitten er nog een aantal bier te drinken om zeven uur 's morgens. Dan loop ik nog langs een aantal casino's, en heel veel huizen met levend speelgoed voor grote mensen waar men een massage kan nemen. Via Milov ga ik naar Primda en klim ik naar de 848 meter. Tussen Primda en Bor loop ik langs een bruine beer die is aan gereden en dood aan de kant van de weg ligt, net als een aantal vossen. In Bor wilde ik overnachten in een hotel maar die is vol, ik wordt doorgestuurd naar Skvirn, helaas dit hotel is ook vol vanwege een groep fietsers. Ik loop door naar Kladubry wat maar liefst 14 kilometer verder ligt. Als ik in deze plaats aan kom bel ik aan bij een pension, hier kan ik overnachten. Blij toe, want het is toch een hele wandeling bij een temperatuur van 30 graden.

Zondag 14 juli Moosbach-Odhof-Isgier-Burkhardsrieth-Waidhaus 14 km

Het ontbijt is vanaf half acht tot tien uur. Ik ben uiteraard om half vijf wakker. Als ik bijna mijn ontbijt op heb komt de eigenaar met een vrouw naar mijn tafel en vraagt of zij straks een foto mag maken van mij met mijn wheelie. Jawel zeg ik. Even later komt de vrouw terug en vraagt het een en ander wat ze noteert op een schrijfblok. Ik vraag of ze dit voor een krant schrijft, waarop ze antwoord, ja voor de regiokrant. Als het intervieuw eindigt wil ze nog een foto maken. Zij vertelt hoe ik moet gaan staan en ze schiet een aantal foto's. Ik vraag of ik een kopie  van het verhaal mag hebben, en of ze dat per email naar huis wil sturen, dat wil ze met alle plezier doen, en ik geef het email adres. Ik vermoed dat dit alles is in werking gezet door de eigenaar van het gasthaus. Gisteravond was hij al zo nieuwschierig, waar ik naar toe ga en zo. De eigenaar heeft me uitgelegd hoe ik moet lopen via binnenwegen. Als ik honderd meter op pad ben komt de vrouw hard hollend en roepend op me af. Oh zegt ze, ik ben nog wat vergeten te vragen. Hoe lang bent u al onderweg. Sinds 25 mei antwoord ik. Alles gute zegt ze, en ik vervolg mijn weg die de eigenaar me heeft gewezen. Dat is heerlijk rustig wandelen. Door het bos van Burkhardsrieth naar Pfrentsch loop  zie ik een aantal vogels die op vinken lijken maar het zijn geen vinken, maar wel mooie kleuren hebben ze. Onderweg is het net als of ik een wandelende attractie ben, mensen blijven wachten tot ik langs kom en dan nog is het nek verrekken. Omdat Waidhaus 850 jaar bestaat zijn er diverse wegen afgesloten, en mag ik over de verkeersweg naar deze plaats. Als ik bij de camping aankom om half twaalf, bel ik het telefoon nr. dat op het hek staat. Om drie uur ben ik daar, eerder mag u niet de camping op. Nu kan ik twee kilometer terug lopen en de stad in gaan, maar ik kan ook op het terras gaan zitten mijn verhaal schrijven en mensen kijken, wat ook erg leuk is. Het laatste heb ik gedaan met 'n lekker biertje erbij. Om drie uur komt de beheerder en zegt dat hij het dit weekend erg druk heeft omdat hij ook in de organisatie zit van de feestende stad.

Zaterdag 13 juli Perschen-Pfreimd-Trausnitz-Etzgersrieth-Moosbach 27 km

Als ik vanmorgen vertrek is het nog erg stil op de camping. Deze camping staat vol met vaste plaatsen, die mensen wonen hier bijna het hele jaar door. In Pfreimd steek ik de gelijknamige rivier over naar Trausnitz. Deze rivier mondt uit in de Naab, en ik loop stroomopwaards langs dit ondiepe maar heel heldere watertje, door het bos. Om te lopen is het goed weer, niet te warm en een klein beetje wind, het is 22 graden. Het klimmen tot aan Trausnitz valt nog mee, maar als ik richting Tannesberg loop mag ik naar de 575 meter klimmen. Van Tannesberg naar Etzgersrieth klim ik door naar 692 meter. Hier wandel ik midden in het bos waar houtvesters druk bezig zijn met het afkorten van de omgezaagde bomen. Opeens sta ik voor een Y splitsing en ik moet rechtdoor volgens de kaart, de vraag is hoe ga ik rechtdoor. Bij een diensthut van de boswachterij zie ik iemand iets ophangen. Ik vraag aan de man welke kant ik op moet. Oh zegt de man, ik moet ook die kant op. De vraag wat hij aan het ophangen is krijg ik als antwoord, dit zijn vleermuizen kasten. Hier moet ik er driehonderd van ophangen. Maar hij zegt ik breng je wel uit het bos, want het is soms erg verwarrend met al die kruispunten. Hij brengt me aan de rand van het bos en wijst mij de weg naar Etzgersrieth. Hier staat een gasthaus, maar helaas er wordt niet open gedaan. Dan loop ik maar door naar Moosbach wat zes kilometer verder ligt. Loop ik op een klein weggetje langs een boerderij, maar ik loop zo het erf op. Ik dacht dat de weg om de boerderij ging, maar ik wordt terug geroepen. Wel komen er gelijk vijf honden op me af, maar de boerin roep ze terug en zegt tegen mij dat ik op privaatgrond ben. Sorry zeg ik, en ik haal de kaart te voorschijn, en vriendelijk wordt mij de weg gewezen. Ik volg deze weg en kom door diverse kleine dorpjes, meestal alleen een aantal veehouders. Zo loop ik Moosbach binnen en zoek een gasthaus, de eerste vier zijn gesloten. Uiteindelijk is er een gasthaus annex slager waar ik voor een nacht onderdak krijg. Er zijn hier heel veel gasthauses, maar voor de winterperiode vanwege het skigebied. Om deze tijd zijn er een aantal gesloten.