Woensdag 5 juni 2013 van Maasbracht, via Maria Hoop, Koningsbosch, Schinveld naar Brunssum. 30 km

Als ik vanmorgen opsta is mijn tent droog en het zonnetje begint te schijnen. De eigenaar van de camping heeft gisteravond uitgelegd hoe ik moet lopen. De eerste 15 km is een mooie route. Dan loop ik nog aan de rand van het bos. Na 8 km probeer ik een foto te maken van de zon die door de bomen schijnt. Er stopt een auto naast mij, de chauffeur vraagt wat er an de hand is. 'Iedereen staat foto's te maken', zegt hij. 'Dat weet ik niet' zeg ik tegen de man, 'ik maak alleen en foto van de zon'. Als ik bij een splitisng rechts af sla, zie ik het al. Er staan een aantal vogelaars met telelens en verrekijker foto's te maken van de vogels in het moerassige gebied. Van Koningsbosch tot Brunssum loop ik langs de provinciale weg. 15 km dat is toch een beetje saai. Alleen auto's, vrachtauto's en motoren razen voorbij. Als ik in Brunssum aankom ga ik op zoek naar mijn overnachtingsadres. Dat is bij een vriendin van mijn zus Riet. Zo, adres gevonden door hier en daar even te vragen. Aanbellen en de deur wordt opengedaan. 'Kom binnen' zegt Lies en meteen krijg ik een zoen op mijn wang. Eerst een bakkie koffie met uiteraard vlaai met slagroom. Douchen en tegelijk worden al mijn vuile kleren gewassen. Daarna nog even naar de telefoonwinkel omdat ik dacht dat de SIM kaart van de dongel toch niet geactiveerd was. Dat klopte ook. Dat is nu ook geregeld. Nu kunnen de volgers weer genieten van al mijn taalfouten :-)
Ik ben geen Neerlandicus dus dat hoort er nou eenmaal bij. Vanavond lekker warm gegeten en ik kreeg van alles toegestopt. Blikjes soep, zeep om mijn kleren te wassen etc. Verder ben ik erg verwend bij dit gastgezin. Dit zijn van die lieve mensen, ze staan voor iedereen klaar.

Dinsdag 4 juni Lierop-Someren-Nederweert-Weert-Heel -Thorn-Wessem-Maasbracht 32 km + 12

Vanmorgen niemand gehoord en niemand gezien, dat is nog tenminste goedkoop overnachten. Als ik aan iemand vraag hoe ik in Someren kom, zegt ie 'rechts af'. Nou dat heb ik geweten. Ik kom overal maar niet in Someren. Na 4 km omlopen passeer ik Someren en loop richting Nederweert. Van deze plaats naar Maasbracht gaat ook niet zo voortreffelijk. Onderweg rijdt mij een vrouw voorbij en verderop wacht ze op me. 'Mag ik een stukje meelopen?'  vraagt ze. 'Van mij wel' zeg ik. 'Heb je al ontbijt gehad?' vraagt ze. 'Ja' zeg ik. 'Blieft u een kopje thee?' ' Nou dat sla ik niet af'. 'Ik wacht wel op u, ik woon 2 km verderop'. Als ik aan kom lopen staat ze al op de weg te zwaaien. Een grote beker thee wordt er ingeschonken. Direkt erachteraan laat ze een zelfgemaakt schilderij zien. Een stilleven van fruit. Niet mijn smaak, maar ik heb maar gezegd dat ik het erg mooi vind. Even later komt haar vriend naar binnen die net uit de stal komt. HIj zegt niets, pakt brood, kwakt er een gebakken ei op en gaat eten. 'Heeft u veel koeien?' vraag ik geinterisseerd. 'Oh 'n 50 stuks, heel gewoontjes' en gaat weer verder met eten. Dan moet ik al haar schilderwerk zien door het hele huis tot in de slaapkamer toe, en allemaal stillevens. Ik zie één keer een schilderij van haar moeder en een keer drie neefjes van de boer. Ik bewonderde haar kunstwerk en zei dat ik weer verder moest gaan. Er word een banaan en een appel aan mij gegeven. Een bedankje en ik ga op stap. Ha lekker, dacht ik nog een appel, straks ga ik ze nog lekker vinden.  Het één is de tas nog niet uit of het ander zit er al weer in. Bij het einde van Nederweert zit ik weer in de knoop en vraag de weg maar weer. Deze persoon stuurt mij richting Weert. Ik kom uit op een industrieterrein, hier word ik van de ene naar de andere kant gestuurd, met als gevolg dat ik ook hier zo'n 4 km heb omgelopen. Uiteindelijk maar een auto aangehouden met daarin een man en een vrouw. Samen hebben zij een schoonmaakbedrijf ze wijzen mij de goeie weg en uiteindelijk loop ik langs het kanaal. Langs het kanaal loop ik tot Heel. Als ik hier naar de dichtsbijzijnde camping vraag word ik naar Thorn gestuurd dat ligt op 3 km afstand. Als ik in deze plaats in een winkel vraag waar die camping is zegt de dame over 4 km, maar zal ik even bellen of er nog plaats is, 'nou graag' zeg ik. 'Nee', zegt ze 'en het is ook geen camping meer. U zult door moeten lopen naar Wessem'. Als ik daar dan na 4 km aankom is er geen camping. Er loopt een jongeman en ik vraag hem waar de camping is. Hij kijkt op de navigatie van zijn telefoon en zegt 'nog 49 minuten lopen'. Hij legt de weg uit en ik loop verder. Even later stopt er een auto naast me. De chauffeur zegt:  'ik breng u er wel even heen'.  Het is diezelfde jongen die me de weg heeft gewezen en nog geen 10 minuten later stap ik de camping op. Ik bedankte de jongen voor de hulp.

Maandag 3 juni 2013 van Menzel via Uden, Boekel, Gemert, Bakel, Helmond, Lierop naar Someren. 39 km

Je kunt het geloven of niet, maar vanmorgen heb ik mij verslapen. Eerst word ik om half vier wakker, even omdraaien en het is half zeven, terwijl ik om uiterlijk zeven uur wilde lopen. Na zo'n dag rust krijg je dat. Nou eerst de voetjes maar verzorgen, eten, dan de boel weer inpakken en hup...weer in de beentjes. Kalm aan beginnen en langzaam beginnen de beentjes weer te wennen. Als ik Uden uit ben en richting Boekel loop zie ik dat de bomen langs het fietspad versierd zijn met gebreide sjaals en ander soortige lappen. Soms zie ik een soort van gebreide spinnenweb aan een boom hangen. Ik loop rustig en toch wel met flinke pas naar Gemert. Er komt een auto achter mij aan en rijdt voorbij, hij keert en blijft ter hoogte van waar ik loop aan de overkant staan. Er stapt een jonge dame uit, ze steekt de weg over en houdt mij staande. "Ik zag je daarstraks al lopen, maar waar gaat de reis naar toe?" vraagt ze. Ik vertelde wat mijn reisdoel is en ondertussen kreeg ik een appel en een verpakte suikerwafel. "Voor onderweg", zegt ze. "Ben je daarvoor achter mij aan gegaan vraag ik?" "Ja" zegt ze, "ik vind zoiets geweldig". Dan vraag ik aan haar wat al die lappen stof aan de bomen voorstellen. "Nou", zegt ze "omdat Boekel 700 jaar bestaat dit jaar is dit gedaan. Het moet kunst voorstellen", zegt ze. "Dus iedereen heeft wat oude sjaals uit de kast gehaald" zegt ze op een toon van "van mij hoeft het niet". Na een bedankje van mij gaat ze toeterend weg. Richting Bakel en Helmond loop ik langs een paar vierkante molens. Ik probeerde aan de weet te komen wat voor molens dit zijn maar er zijn geen infoborden aanwezig. Van Helmond naar Someren zakt het tempo. Maar dat is ook niet zo gek als je bijna 40 km hebt gelopen. Het wandelen gaat uitstekend. Ik heb wel een klein blaartje. Even prikken en tapen, dan gaat ie wel weer. Nu sta ik op een oude Philips camping nabij Someren. De receptie is al dicht als ik aankom. Ik heb twee keer gebeld, maar kreeg geen antwoord. Een stel mensen zegt. "zet je tent daar maar neer hoor, morgenochtend om 10 uur zijn ze er weer". "Nou" zeg ik, "ik niet want ik wil om 7 uur weer aan de wandel". Nou douchen kan ik niet omdat ik geen muntje heb voor de douche. Het zal mij benieuwen of er nog gereageerd wordt.

Zondag 2 juni 2013 rustdag in Menzel

Een kraai wekte mij vanmorgen met veel gekrijs. Even dacht ik dat hij mijn bakje met sla wat onder het dak van mijn tent staat, te pakken had. Ik ga toch maar even kijken en rits mijn tent open. Gelukkig, het staat er nog. Die beesten zijn zó brutaal, niks is veilig. Als je even niet oplet ben je zo je brood kwijt.

Dit overkwam mij vorige week. Zit ik ergens te koffiedrinken met mijn Wheelie, -waar mijn reserve schoenen aanhangen- met nog een krentenbol in de schoen, achter mij. Even niet opletten en jahoor, een kraai zit vrolijk de plastic zak stuk te pikken, hoewel ik niet tegen de kraai had verteld dat er voer in mijn schoen zit, de rakker.

Ik ben maar weer terug in mijn mandje gekropen en word ik om half negen wakker. Lekker, vandaag een welverdiende rustdag na een week wandelen. Zo eerst even eten en dan douchen. Spullen bij elkaar gezocht maar net toen ik weg wilde gaan komt de buurvrouw langs. "Ik hoor dat u naar Praag gaat lopen", zegt ze. Wat inmiddels de hele camping ook al wist. "Kom je bij mij zitten of zal ik mijn stoel hier neerzetten?" Ook haalde ze een kop koffie met een grote koek voor ons. Zij is lid van de Avento club. Dat is een caravan club die hier de hele week hebben gestaan en waarvan de meesten vandaag weer weg gaan. Avento is een caravan merk. Zij wilde alles weten over mijn reis. Gisteravond kwam ze nog met een pan bami bij me maar ik had net mijn eten op. Wel jammer, want het zag er erg lekker uit. Na dit praatje ben ik me gaan douchen en heb wat kleren uitgewassen. Vanmiddag heb ik buurvrouw Riek uit Lexmond nog geholpen haar electrische fiets op de caravan te zetten. "Ik zou je nog appels geven", zei ze. "Kijk hier heb je er 3, heb je nog meer nodig?". "Nee hoor, dank je wel", zei ik. "Maar je hebt toch geen stekker voor het electra? Ik zal er één pakken, want ik heb er genoeg". Ze reikte mij een stekker aan en ik vroeg wat zij ervoor wilde hebben. "Niets" zei ze en ze gaat in de auto zitten en rijdt weg. Wel wenste ze me nog een goede reis, "en doe voorzichtig"!
Leuk zulke mensen.

Zaterdag 1 juni 2013 van Echteld via Ooij, Wamel, Alphen, Oss, Heesch, Nistelrode naar Menzel 36 km

Het was maar goed dat ik gisteren mijn tent niet 5 meter verder onder de boom neergezet heb want dan was ik nu thuis geweest. Het begon opeens heel hard te waaien en toen brak er een flinke tak van een boom af. Die zou dus bovenop mijn tentje zijn gevallen...
Het is vanmorgen nog koud en er staat een stevige bries. Als ik op de Prins Willem Alexander brug loop om de Waal over te steken, lijkt het wel al harder te gaan waaien. Op de uiterwaarden staat hier en daar water, waarschijnlijk omdat het water erg hoog staat :-) Bij Wamel moest ik toch de weg even vragen aan een fietser die naast mij stopt. "Als ge alsmaar rechtdoor loopt komt ge vanzelf bij de pont van Alphen". "Maar waar gaat gij naar toe als ik vragen mag?". "Ik ga naar Praag maar niet vandaag", zeg ik. "Dat vind ik nog eens leuk, dat ik noe zo iemand ontmoet". We babbelden nog wat en de man legde de weg nogmaals uit. Ik was bijna te laat voor de pont, maar de schipper zag mij aankomen lopen en wachtte op mij. De oversteek over de Maas kostte mij de lieve duit van 75 centen. Ja, nu moet ik echt werk gaan zoeken!
Als ik van de pont afloop en mijn weg vervolg naar Oss, zie ik iets glinsteren op de weg. Hee, kijk nou eens, een 50 cent stuk en ik raap het op. Zo, nu is de oversteek nog maar 25 cent! Zo'n 5 km voor Oss ben ik eerst een broodje gaan eten, dan loop ik Oss binnen. Ik loop richting het centrum, waar ik even een kop koffie heb gedronken. Dan wil ik naar Nistelrode, even vragen. " Ja, dan moet ge om de kerk en dan links en weer links en dan rechts"  enzovoorts. Voordat de vrouw was uitgesproken wist ik het al niet meer, ze brabbelde maar door. Ik loop dus naar de kerk. Dit klopt niet dacht ik, zo kwam ik Oss ook binnenlopen. Gelukkig kwam er net een stel aan op de fiets en ze zien me kijken. "Bent u de weg kwijt? Waar wilt u naar toe?". " Naar Nistelrode" , zeg ik, "maar zo ga ik niet goed". "Nee, u moet naar de Molenstraat, daar bij die stoplichten rechts dan over het spoor en dan links aanhouden". Dit gaat perfect en ik zie daar een bord "Heesch". OK zo gaat het weer goed. Dan doorlopen naar Nistelrode. Hier even vragen waar de camping is. "Die is in Menzel", zegt een vrouw, die samen met een andere vrouw aan het trainen is voor de Nijmeegse 4-daagse. "Ga maar wel eerst wat inslaan want ze hebben er geen winkel bij en je loopt toch langs de Jumbo". Uiteindelijk kom ik aan op de camping waar een club van bejaarden met caravans staan. Tent opzetten en even rusten, dat mag wel na 36 km. Morgen heb ik een rustdag.

Vrijdag 31 mei 2013 van Doorn via Leersum, Amerongen, Zwarte Paard naar Echteld 22 km

Stilletjes vertrokken met het geluid van vogelgezang en het gehamer van de specht. Dat gehamer hoor je door het hele bos, wat een kolossaal geluid! Op het fietspad lopen lijkt lekker rustig maar ik moet af en toe opzij springen. De schooljeugd rijdt met z'n 4-ren naar elkaar en zijn geenszins van plan om ruimte te maken voor deze wandelaar. Eén keer had er één bijna een fietsenstalling maar op het laatste moment week zij uit. Via Leersum wandel ik naar Amerongen-Eck en Wiel. Hier laat ik mij overvaren voor wel 25 cent. Wat een bedrag, ik mag straks eerst wel werk gaan zoeken want van nog meer van deze oversteken ga ik failliet :-)
Ik stelde nog voor om een liedje te zingen maar daar trapte de schipper niet in. Als ik na 12 km aankom bij Zwarte Paard staat daar ook een café met dezelfde naam. Wie was er het eerst: Het café of de plaats?
Ik wilde naar binnen met mijn kar maar moeders schreeuwde "niet die kar naar binnen" dus liet ik hem maar buiten staan. Eenmaal binnen bestelde ik koffie en uiteraard rijst de vraag waar ik naar toe ga. Ik leg het uit.
Op de tafel staat een bordje met de tekst "aan deze tafel zitten gewone mensen, vissers en andere leugenaars". Ik betaal de koffie en vervolg mijn weg richting Echteld. Als ik op de open vlakte loop, blijkt er heel veel wind te staan. Daar heb je geen erg in als je in de bossen loopt. Op de plaats van bestemming aangekomen, op mini camping Bonenkamp, ben ik de enige op het veld. Eigenlijk wilde ik hier nog een dag rust houden maar vertrek morgen richting Nistelrode omdat het hier veel te stil is.

Donderdag 30 mei van Lage Vuursche via Maartensdijk, Den Dolder, Auschwitz, Zeist, Driebergen naar Doorn 25 km

Wat is het toch heerlijk als ik door het gekwetter, getjilp en gezang van vogels wordt gewekt. Als ik dan na het ontbijt de tent wil inpakken is die nog kletsnat. Gelukkig sta ik naast een veranda waar ik alles droog kan neerzetten. Haringen eruit trekken en de tent uitschudden zodat het water er voor ruim 90% af is. Zo strak mogelijk oprollen want anders past hij niet in de foudraal. En dan alles maar weer in de kar. Het is wel droog maar nog erg fris. Als ik aan iemand vertel dat ik naar Leersum wil, wordt ik richting Den Dolder gedirigeerd. In deze plaats stop ik voor de bakker en haal ik wat broodjes. Zonder brandstof kan ik niet. Dus de tank moet met regelmaat worden gevuld. Hier staat een infobord waarop staat dat hier vroeger een zeepfabriek stond. De eigenaar liet hier huizen, een school, een postkantoor en diverse boerderijen bouwen. De zeepfabriek is nu in Rotterdam gevestigd. De fabriek hier in Den Dolder wordt nu gebruikt door Remia. Als ik over de overweg loop, ga ik een stukje langs een drukke snelweg. Daarna loop ik door het bos met al die verschillende kleuren groen met hier en daar een omgewaaide boom. Als ik richting Zeist loop, ga ik ergens op een afgezaagde boomstam zitten en eet ik een broodje want de tank is bijna leeg. Ik wandel door Auschwitz en vraag of ik zó richting Leersum ga aan een dame die de heg aan het knippen is. Even op internet gekeken en zij schrijft een aantal punten op hoe ik moet lopen. Heel graag wilde ze het adres van de weblog hebben, wat ik met plezier geef. Ook wordt er nog een waterfles gevuld. Ik bedankte haar en vervolgde mijn weg richting Driebergen. Als ik tussen Driebergen en Doorn ben moet de tank weer gevuld worden met een broodje en een sinaasappel. Dan verschijnen er een dame en een heer. Ze hadden tegen elkaar gezegd: "Kijk, daar heb je een zwerver". "Welnee" zegt de heer "daarvoor ziet hij er veel te netjes uit". Even een leuk praatje maken over mijn reis. De vrouw wil wel een foto maken met mijn toestel, terwijl  ik nog zit te eten. Ze heeft er een paar gemaakt. Leuk zo'n ontmoeting met zulke spontane mensen! Als ik straks in Doorn ben, ga ik eerst een kaart kopen voor één van mijn kleindochters die aanstaande zaterdag jarig is. Tussen Doorn en Leersum stap ik een camping op. Ver genoeg. Na een dutje van een uur ga ik bij de receptie vragen waar de volgende camping is op een afstand van ca. 20-25 km. Dat is in Echteld. " Zal ik hem uitdraaien voor u? Dat is wel zo handig, zegt ze". Deze dame wilde ook het adres van mijn weblog. "Dan kan ik je volgen, ik vind dat geweldig". Ze tikte het adres van de weblog in en ziet dat ik een basblazer ben. We houden hele verhalen over de muziek. Haar zoon speelt schuiftrombone bij drie orkesten. Daar is ze heel trots op. Zelf heeft ze saxofoon geblazen maar nu is ze begeleider bij een harmonie-show orkest. Het is bijna 17.00 uur zegt ze, ik ga de kas opmaken en lekker naar huis. Ik bedankt haar en ga terug naar mijn tent. Douchen, eten koken en dan maar weer in mijn mandje.