Zondag 16 juni 2013. Van Koblenz-Lützel via Lannstein, Rhens, Brey, Spay, Boppard, Sankt Goar, 44 km waarvan 20 km met de trein

Ik ben niet de enige die vroeg opstaat want als ik mijn tent afbreek komen er meer tentbewoners tevoorschijn. Mooi, om 7 uur gaat de bakker open. Ik moet natuurlijk wel goed lezen want de bakker gaat pas om 8 uur open. Nou dan loop ik wel door en ik denk dat ik er nog wel een aantal voorbij zal lopen. Ik moet toch nog even zoeken hoe ik uit Koblenz vandaan kom. Ik loop langs een futuristisch gebouw. Daar is een romantisch museum in gevestigd. Stroomopwaarts moet ik gaan. Ik moet niet langs de Moezel maar langs de Rijn. Nu loop ik richting Lannstein en het is al heel druk met fietsers en hardlopers om half 8. Er huppelt een eekhoorn over het pad en roetsj...weg is hij. Tussen Lannstein en Lenz is een streep op de muur om aan te geven hoe hoog het water in 1993 heeft gestaan. Als ik er onder ga staan, kan ik niet bij het pijl, hoe ik me ook uitrek. Het waterpeil van dit jaar komt ongeveer tot iets boven mijn middel. Dus het water kan nog veel hoger komen. Bij Brey komt er een schoepenrad boot voorbij varen. Dat is leuk. Als de een vlag van het schip gehesen is aan de wal, legt de boot aan, worden er passagiers aan boord gelaten en dan vaart hij weer verder. 5 km voor Boppard zijn ze nog heel druk bezig een camping water en moddervrij te maken. Deze camping is dan ook niet open. Als ik in Boppard aan kom vraag ik waar een camping is en dan word ik verwezen naar de camping van 5 km terug. Ik zeg: die staat nog onder water. Ja, dan is het Sant Goar waar de dichts bij zijnde camping is. Ok dat is dan nog 20 km maar dat doe ik niet. Ik loop naar het treinstation, koop een kaartje en reis met de trein naar Sankt Goar. Hier sta ik op een camping, waar ik 2 jaar geleden ook stond. Na ongeveer 1 uur komt er een man naar me toe en vraagt of ik Nederlander ben. Ja, zeg ik. Heb ik u net niet in Boppard, bij de trein gezien? Dat zou best kunnen zeg ik. Hoeveel km loopt u per dag? Normaal zo'n 25 km, maar dit was 44 km, daarom ben ik het laatste stuk maar met de trein gegaan. Het is vandaag een zware dag voor mij. Het lopen gaat niet zoals ik wil. Als ik ook maar een klimmetje moet maken, ben ik snel moe. Als je wilt, kan je bij ons eten zegt de man. Ik zal even aan mijn vrouw vragen hoe laat. Ok zeg ik, maar ik ga eerst even douchen en mijn kleren wassen. Even later komt de man zeggen dat om 6 uur het eten op tafel staat. Om 6 uur ga ik bij deze mensen aan tafel. Er wordt rosé ingeschonken en we eten bahmi met gebakken ei. Ik heb lekker zitten smikkelen. Tijdens het eten hebben wij het over de tocht naar Santiago de Compostela, die de man samen met zijn broer heeft gefietst in 2011. Ook deze man vond het een hele belevenis en wil ook nog eens naar Rome fietsen. Ik vertelde dat de Reitsma route een hele mooie route is. Ik bedankte de mensen voor het eten en ga terug naar mijn tent. Intussen zijn mijn kleren droog. 

Zaterdag 15 juni 2013. Van Bad Hoenningen via Rhanbrohl, Leutersdorf, Neuwied naar Koblez-Lützel. 35 km

Om half zes ben ik wakker maar omdat ik toch niet zo vroeg weg mag, doe ik lekker rustig aan. Om 8 uur sta ik bij de receptie om te betalen. Toen ik vertelde dat ik te voet op weg ga naar Praag, viel ze bijna  achterover van verbazing . Noch eine gute reise, zei ze tegen mij toen ik weg wilde lopen. De bakker staat hier nu voor de deur, dan gelijk mar wat brood kopen. Ze hoorde iets over de voetreis naar Praag en daarom hoefde ik de broodjes niet te betalen. Voorzichtig hé, zegt ze tegen mij. Dan vertrek ik alsnog om half 9 richting Neuwied over het fietspad. Het gras en het andere groen ziet erg modderig, soms wel tot zo'n 50 m vanaf de rivier oever. Hier en daar liggen nog takken en boomstronken op het pad, wat door het water op de kant is gespoeld. Het is nog heel rustig op de weg. Rond 10 uur komen er langzamerhand wat meer fietsers en langs de oever staat een enkele visser. Net voorbij Neuwied, steek ik de Rijn over via een spoorbrug. Als er een trein langskomt, is het een oorverdovend lawaai. Op deze brug passeren mij 3 treinen. De Rijn volg ik tot aan Koblenz-Lützel, waar een camping is. Hier komen de Moezel en de Rijn samen. Als ik aankom is het nog tot 3 uur pauze, nog een kwartiertje wachten dus. Het is hier een drukte van belang met al die campers en het is wachten op je beurt. Dan vraagt er iemand "wo ist dein Fahrrad?" "Die heb ik niet", zeg ik, "dit is mijn woonmobiel, ik ben te voet". Er wordt gelachen. De vragen barsten los en er komen steeds meer mensen bij. Een Tjechische dame wil met mij, en uiteraard de kar, op de foto. Haar man wil dat ook en zo worden er een paar foto's gemaakt. De receptie gaat open en ik schrijf mij in, betaal en vertrek naar het tenten veld.

Vrijdag 14 juni 2013. Van Dernau via Bad Neuenahr, Ahrweiler, Sinzig, Linz naar Bad Hoenningen, 30 km

Het is half zes, droog en de zon probeert door te breken. Eerst mijn poezelige voetjes preventief tapen en met voetencreme behandelen. Zo, de tent inpakken en aan de hobbel, het kan wel weer na 1 dag rust. Ik verlaat deze superschone camping Dernau. Nabij Bad Neuenahr staat een heel groot klooster dat gebruikt wordt als internaat. Het staat hoog op een berg. Als ik de Ahr blijf volgen, loop ik overal achterlangs, dus ik wandel door de stad evenredig met de rivier. Zo loop ik eerst door een stadspoort en kom daarna op een marktplein. Hier staan deiverse restaurants en cafés met grote terrassen. Alles is echter nog dicht als ik hier om 9 uur langs loop. Dan zoek ik de Ahr weer op en loop ik richting Sinzig. Na de regenval van gisteren is het waterpeil toch wel flink gestegen. Het water ziet ook niet zo helder maar modderig. Langs deze rivier, die steeds breder wordt, is het bijzonder mooi wandelen. Een hele mooie omgeving met op de achtergrond de bergen met bomen. Dan de rivier met zijn wisselende waterstroom en de oever waar ik op loop is mooi glooiend. Het is nog steeds mooi weer, maar de broek kort ik nog niet in omdat ik regelmatig in de schaduw van de bomen loop. Er fiets mij een man achterop en die begint een praatje, uiteraard over mijn tocht. Hij vertelt dat hij een boek heeft gelezen van een of andere komiek uit Nederland, die naar Santiago was gelopen. Toen vertelde ik dat ik ook een boek over die tocht heb geschreven. Hij wil het boek wel kopen zegt hij. Als je een weblog hebt, dan houden wij contact. Ik heb hem dus mijn weglog adres gegeven. In Linz laat ik mij de Rijn overvaren voor 90 cent. Ik dacht dat hier een camping was, maar die is nog 6 km verder in Bad Hoenningen. Lang de Rijn lopend zie ik op de oever heel veel takken, bomen en veel rommel dat is aangespoeld tijdens het hoog water. Het water staat echter nog heel hoog. Als ik mij meld bij de camping dan word mij verteld dat ik niet eerder mag vertrekken dan half 9. Na wat heen -en weer gepraat mag ik om 8 uur vertrekken.

Donderdag 13 juni 2013. Dernau, rustdag

Om half vijf vanmorgen word ik gewekt door een regenbui die ongeveer een kwartier duurt. Na nog een keer omdraaien word ik om half acht wakker. Eerst ontbijten en dan nog even de kleren wassen. Het is mooi weer maar erg benauwd. Daarna ben ik hier door het dorp gelopen om te zien wat er allemaal is. Heel veel wijnhuizen zie ik hier. In september zijn hier dan ook de wijnfeesten. Volgens mijn buren zijn dat hele mooie feesten. ze zijn hier 28 jaar geleden geweest om op te treden met een blaasorkest. In het centrum staat een kerk: Apostel Johannes Dernau. Deze kerk bestaat dit jaar 250 jaar. Van 1773 tot 2013. Aan de buitenkant kijk ik naar een mooie toren aan de voorkant. Aan de achterkant een kleinere toren. Als naar binnen ga kijk ik naar een hele wand van glas-in-cement in plaats van glas-in-lood. dit geeft een heel aprat effect aan de kerk. Aan de buitenkant valt dit bijna niet op. Het koor, waar een groot orgel staat, ziet er ook prachtig uit. In deze kerk zijn ook nog biechtstoelen en een mooi uit hout genseden preekstoel. Nog eeven een kaarsje opsteken op een goede voortzetting van mijn reis. Of het helpt weet ik niet. Als ik terug kom op de camping en mijn verhaal wil gaan schrijven, word ik door de buren geroepen voor de koffie. Ook zij willen alles weten over mijn reis. De vrouw heeft een keer de Nijmeegse 4-daagse gelopen. 4 x 40 km, dat vond ze al heel wat. Maar wat jij doet is helemaal een prestatie, zegt ze en haar man beaamt dat. Oja, zeg ik, maar als het niet meer gaat of als ik heimwee krijg, stap ik op de trein en ga ik naar huis. Want ik moet het niet doen. Het is 3 uur en het begin flink te regenen. het ziet er naar uit dat het voorlopig niet droog wordt. Om 8 uur ben ik in mijn mandje gekropen en heb ik mijn spullen op evacuatiestand gezet. Dwz alles alvast op mijn Wheelie gelegd want als het water stijgt dan kan ik dat alvast op het droge brengen. Ik sta nu dicht bij de rivier en er is alweer een overstroming geweest. Om 24.00 uur word ik wakker en het is droog. Ik lig nog niet in het water, ik kan dus rustig verder slapen.

Woensdag 12 juni 2013. Van Schuld via Liers, Honingen, Altenahr naar Dernau 30km

Gisteravond werd ik uitgenodigd om wat te komen drinken. "Eerst mijn dagboek even schrijven", zeg ik. Rond half negen ga ik naar mijn buren en er wordt een groc ingetapt. Dat wil zeggen, wat warm water, een scheut rum en een flinke schep suiker. "Wordt je lekker warm van", zeggen ze. Meloen komt ook op tafel, in parten gesneden. Michael, zo heet de man, heeft me uitgelegd en laten zien op de i-pad hoe ik moet lopen. Vanaf Schuld loop ik langs de rivier de Ahr. Soms loop ik een meter hoger dan het water en dan zeker 10 meter hoger. Het kabbelende water en het ruisen van de bomen, samen met het geluid van de vogels waan ik mij in een paradijs. Dit is echt een godsgeschenk. Ik loop met het hoofd naar de grond te kijken en zie dat een paar torren een slak aan het verorberen zijn. Dat is de natuur, leven en overleven. Het klimmen en dalen langs de rivier valt gelukkig mee. Het is meer een glooiende omgeving. Dat is wel lekker want dan kost het niet zoveel energie. Een enkele keer moet ik wat hoger dan 100 meter maar als ik dan weer een vlak stuk voor me heb, herstelt het lichaam gelukkig snel. In Altenahr is een klein treinstation. De trein die er rijdt, rijdt alleen in de regio, een soort bovengrondse metro. In deze omgeving is veel wijnbouw. Ik vroeg me af hoe deze druivenranken gespoten worden tegen insekten. Want met een tractor kan je volgens mij daar niet komen. Veel te steil denk ik. Het antwoord krijg ik al heel snel. Als ik richting Dernau loop, hoor ik veel geronk in de lucht. Eerst dacht ik dat het de politie was of een trauma helikopter. Niets is minder waar. Dit is een helikopter met een sproei intallatie. Behendig gaat hij van boven naar beneden en zet de sproeier aan. Ik zie een nevel van het gif over de druivenranken neerkomen. Volgens mij is het in Nederland streng verboden om met een helikopter het land te besproeien. Onderweg zie ik regelmatig grote en kleine bruggen met bogen als doorgang zowel voor de rivier als voor het verkeer. Dit zijn toch imposante bouwwerken met mooi natuursteen. Soms heb ik het idee dat het water van de Ahr hoger staat dan normaal. De Ahr komt uiteindelijk uit in de Rijn bij Linz. Als ik Dernau voorbij loop vraag ik aan iemand waar ik een camping kan vinden. "Dan moet u 1 km terug, wij staan er ook", zegt de man. en voor ik de camping op loop weet de hele camping al dat er iemand aankomt lopen vanuit Nederland. Als ik 5 minuten zit, komen Michael en zijn vrouw ook aan op hun Spartamet. Zij hadden mij naar deze camping zien lopen. Michael nodigde mij uit om bij hun te komen overnachten als ik in Mainz ben. "Als je dan ook een rustdag neemt, zal ik je wat van de stad laten zien. Er is een heel mooi museum". "Dat is afgesproken" zeg ik en bedankte deze mensen voor het aanbod. Ondertussen heb ik mijn tent neergezet. Er zit hier een merel naast mijn tent wormen uit de grond te trekken. En als hij dan een grote worm heeft, dan slaat hij hem eerst in stukken en vliegt dan weg met zijn prooi. Een prachtig schouwspel. Ik blijf hier 2 nachten dus morgen heb ik een snipperdag.

Dinsdag 11 juni 2013. Van Blakenheim via Ahrhütte, Ahrdorf, Müss, Antweiler naar Schuld. 28 km

Als ik mijn kamer uitkom en naar beneden wil, ben ik het beddengoed vergeten. Dus maar weer 17 treden terug. Het is de gewoonste zaak in een jeugdherberg dat je zelf het beddengoed eraf haalt en in de waszak deponeert. Onderweg naar beneden lopen 2 pelgrims voor mij uit. We raken aan de praat. Samen ons ontbijt, dat op naam staat, ophalen en we gaan gezamenlijk aan tafel. De man en vrouw lopen een week het Jacobspad. Deze mensen zijn zeer geinteresseerd in mijn tocht en de tochten die ik al heb gemaakt. Ik heb mijn weblog adres gegeven en gezegd: "kijk maar op Google op mijn naam". Dan ga ik afrekenen en vergeet ik bijna de sleutel af te geven. Mijn Wheelie, die in de garage staat, haal ik tevoorschijn en bind de rugzak eraan vast. Er worden enkele foto's gemaakt en ik zeg tegen deze mensen: "Bon route". Waarop zij reageren met: "Gute reise und viel spass". Om kwart voor negen vertrekken wij. Ik volg de bordjes langs het fietspad richting Adenau. Dit is zo'n ontzettend mooie route met al die mooie bomen en ander groen. Alle drukte en het geluid van het razende verkeer is ver op de achtergrond. Heerlijk is dat, dat ik nu de vogels weer kan horen fluiten en zingen! Hoog in de lucht zweven een paar valken op zoek naar prooi. Op de grond zie ik torretjes langzaam voortbewegen. Ook zie ik met regelmaat  grote witte slakken met hele grote huizen op hun rug kruipen. Na een paar uur begint mijn maag te knorren en dus is het tijd voor een broodje en een fruitje. Nu ik midden in het bos loop, hoor ik links van mij het stromen van het riviertje de Ahr. Soms met een stroomversnelling en dan weer heel rustig kabbelend. Ik kan de rivier niet zien, alleen horen. Dit is zo rustgevend dat ik bijna vergeet dat ik wandel. Opeens zie ik een wezel voor me het pad oversteken. Maar voor een foto ben ik te laat, dan moet je heel snel zijn. Een mooi klein rood-zwart vlindertje vliegt langs mij, en pats...een zwarte kever kletst tegen mijn voorzetramen. Als hij een bril had opgezet, dan was hij niet tegen mij aan gevlogen. Gelukkig, geen ster in het glas. Na 15 km moet ik een keuze maken. Op het ene fiets verkeersbord staat 15 km en 50 m verder staat er op een bord 30 km naar Adenau. Er komen een paar fietsers aan en ik vraag hoe dat nou kan. "De korte route gaat over de hoofdstraat met al het drukke verkeer, de ander kant gaat over een mooi fietspad". "Dus geen hoofdstraat meer?", vraag ik. "Nee, hoor, wij komen er net vandaan". De eerste 14 km gaat het goed. Een hele mooie tocht door het bos. Hier loop ik langs een schuin, hoog opgetrokken muur met in deze muur 8 holen waar men in kan schuilen of rusten. Dit is heel interessant want er staan stoelen gemaakt van boomstammen. Tegen de achterwand staan diverse steensoorten vast in beton met kaartjes erbij wat voor steensoort het is, zoals kwartsiet, basalt, graniet, marmer etc. Maar dan volgt 16 km hoofdstraat, althans dat dacht ik. Het blijkt gelukkig maar 5 km te zijn. Op dat punt heb ik even achteruit staan te bidden. Na 3 km zie ik een camping en ben daar naar toe gegaan. Nu bivakkeer ik in Schuld.

Maandag 10 juni 2013. Van Schleiden via Sisig, Kreckel naar Blankenheim. 22 km

De receptioniste is er al om 7 uur. Ik ben mijn spullen nog aan het pakken. Nog even de waterflessen vullen. De laptop opgehaald en verpakt in een plastic tas om te voorkomen dat hij nat wordt. Zo, dan kan ik nu vertrekken. De regen kan je bijna pakken. Gisteravond heeft het tot 10 uur flink geregend. Als ik om half acht van start ga, is de supermarkt al open. Dan eerst maar wat boodschappen halen. De temperatuur is nogal wisselend, het ene moment is het koud en dan weer een lekker temperatuurtje. Langzamerhand wordt het wat mistig. Als ik nabij Kreckel loop, wil ik door het bos lopen maar daar staat zoveel water dat ik maar ben teruggegaan. Dan maar over het asfalt door het bos met slechts af en toe wat gezang van vogels. Het is erg rustig met het gefluit en getjilp. Waarschijnlijk heeft het weer hier invloed op. Als ik Blankenheim bijna heb bereikt, begint het te regenen. Ik kan nergens schuilen. Snel doorlopen, ik ben er bijna. In Blankenheim zie ik een bordje "pension". Aanbellend op dit adres, blijkt het pand van eigenaar te zijn gewisseld. Ik kan daar niet overnachten. Inmiddels is het bijna droog maar wel koud. Als ik door een straatje loop zie ik een bakker. Ik ga daar koffie drinken. Daarna vervolg ik mijn weg op zoek naar een camping. De camping is nog 10 km verderop maar dat word mij teveel. Er komt een vrouw op mij af, ze heeft mij zien lopen. Zij vroeg zich af waar ik naar toe ga. Ik heb het uitgelegd en gelijk gevraagd op zij een goedkoop hotel of pension weet. "Nou", zegt ze "daar boven op die berg is een jeugdherberg, die is niet zo duur". Loop ik verder door dit straatje, word ik aangehouden door een man. "Waar gaat u naar toe?" vraagt hij en ik vertel over mijn reis. "Ahhh, aus Holland, nach Praag. Geweldig!" zegt de man. "Oranje boven", zegt hij nog. Ik zei dat ik hier naar de jeugdherberg ga. De man drukt mij 10 EURO in mijn hand en zegt: "Je moet toch nog eten?" Dit bedrag doe ik bij het andere sponsorgeld dat ik heb ontvangen. Ik loop de berg op, wat wel weer even een conditietest is. Maar ik heb het goed volbracht. Ik meld mij bij de receptie en vraag of er nog een bed vrij is. "Jawel", zegt de meneer, "nog één bed". Als ik naar mijn kamer wil, moet ik 85 treden omhoog en slaap ik in een kerker, vanwaar ik een heel mooi uitzicht heb over deze plaats. Even douchen is wel nodig want na 22 km inspanning ben ik behoorlijk nat maar niet van de regen. Voor het avondmaal moet ik zelf zorgen en ontbijt is morgenochtend om 8 uur. Loop ik vanmiddag door dit plaatsje, kom ik Karsten tegen, samen met nog iemand. Er wordt wat gebabbeld over de tocht naar Santiago de Compostela. Dat vond de man heel interessant ook al is hij er al 2 keer geweest. Op zo'n moment beleef je het weer en komen de indrukwekkende verhalen weer los. In een klein restaurantje heb ik gegeten, en lekker!!! Deze jeugdherberg is een oude burcht geweest. Het ziet er erg leuk uit. Deze burcht dateert uit 1174. De jeugd die hier aanwezig is, wordt vermaakt met spelletjes uit vroeger tijden. De spelleiders zijn dan ook gekleed als ridder, jonkvrouw etc.