Zondag 23 juni Kahl a Mainz- Karlstein a M- Kleinostheim-Mainaschaft 16 km

Na het telefonisch contact met Marian gisteravond heb ik nog even het jonge stel bedankt voor de braadworst met sla. Zo hebben we nog een uurtje bij elkaar gezeten met een borrel en de B.B aan voor de warmte. Als het begint te regenen kruip ik in mijn tent doe de luiken dicht.Vanavond heb ik erg veel huisdieren , waar ik niet zo gecharmeerd van ben, hel veel mieren. Dus eerst maar wat verwijderen en dan slapen. Om zes uur word ik wakker, dat is een mooie tijd omdat mijn trajekt ongeveer 15 km is. Even bij de receptie langs om mijn dure douchekaart te verzilveren. Als de buit binnen is verlaat ik de camping en wandel ik in een rustig tempo richting Karlstein am Main. Het is nog erg rustig, het gezang en gekwetter van de vogels hoor ik en het kabbelend water van rivier de Main Nog een paar boten zie ik voorbij komen met stampende motoren. Een enkele keer4 hoor ik ze al in de verte aankomen. Van Karlstein am Main naar Kleinostheim wandel ik over het fietspad door de korenvelden.Nog even  het dan kan dat oom gemaaid worden, het begint al aardig geel te zien. Halverwege het fietspad ga ik mijn broek inkorten, het zonnetje begint door te breken al gaat het wel wat moeizaam. Het is wel heel goed wandelweer, niet zo warm als afgelopen week. Als ik op de camping kom heb ik een heel veld voor mij zelf, maar het is nog vroeg. Er kunnen vanmiddag laat zomaar zes of zeven tenten bij komen, net als de afgelopen dagen.

Zaterdag, 22 juni 2013. Bürgel, Müllheim, Steinheim, Kahl am Main. 25 km

Om half zeven sta ik klaar voor vertrek, maar kan alleen niet van de camping af. Even kijken of er ergens een gat in het hek zit, maar nee hoor, niets. Dan zie ik het hek bij de poort, dat iets omlaag is gedrukt. Daar loop ik heen en til mijn Wheelie en rugzak over het hek. Zo, nu kan ik wel weg. Voor vandaag heb ik niet zo'n lange route bedacht. Een stuk van 12 km. Tussen Steinheim en Hannau zijn drie campings volgens mijn kaart. Als ik bij de eerste camping aankom, staan er alleen vakantiehuisjes. De overige twee zijn nog druk bezig om de waterschade te herstellen. Het ziet er trouwens ook niet erg aantrekkelijk uit. Nu moet ik voor de volgende camping 10 km doorlopen. Nou, dat doe ik dan maar. Bij Heinzburg vraag ik aan iemand waar het veerpont is. O, zegt hij, die vaart al een paar jaar niet meer. Ik vertelde dat ik naar de camping wilde. U kunt hier over de sluis, zei de meneer. Dat heb ik gedaan. Bij de camping aangekomen, mag ik er niet op. Vol, zegt de man van achter zijn bureau. Dit is alleen voor mensen met een boot. Ik kan u helaas niet toelaten. De man verwijst me naar een camping 3 km verderop. Daar sta ik nu op een hele grote camping. Voor ik bij de tentenplaats ben, moet ik nog 500 m lopen. De laatste paar dagen heb ik mij een ongeluk gekrabt. Ik ben lek gestoken door de muggen langs de Rijn, tijdens het helpen opbouwen van een voortent. Ik heb de mensen aangeboden om te helpen. Naast mij staan 2 jonge mensen, die aan het barbecuen zijn. Zij vragen aan mij of ik een braadworst lust, want zij hebben er teveel. Nou lekker, zeg ik, maar ik had eigenlijk al gegeten. Even later komen zij aan met een braadworst op een wegwerp bordje en wat sla erbij. Het heeft vanmiddag een beetje geregend. Het is ongeveer 20 graden.

Vrijdag 21 juni Mainz-Hochheim am Mainz-Florsheim a M- Eddersheim-Frankfurt a M-Offenbach- Burgel 40 km

Om zeven uur worden mijn spullen in de bus geladen en vertrekken we naar Hochheim a M- Ik krijg brood mee voor onderweg gekookte eieren, fruit en koekjes dan denk je nog een keer aan ons zegt Petra. Wat een warme mensen, heel bezorgt en heel behulpzaam. Hier krijg ik heel veel energie van. Intussen zijn we aangekomen bij de Gustavbrug in Hochheim. De kar wordt uitgeladen en ik bind de rugzak er op. Nu het moment van afscheid nemen, dat blijkt toch wel moeilijk voor Petra. Met wat traantjes in haar ogen krijg ik een zoen en een dikke knuffel van haar. Denk je goed om je zelf zegt ze tegen mij, dat zal ik doen zeg ik. Ook Michael moest een traantje weg pinken zag ik uit mijn ooghoek. Ook van Michael krijg ik een knuffel. Wat zijn dit lieve mensen met veel humor. Zelf ben ik sprakeloos. Nog een keer de hand schudden en dan maar weer aan de wandel. Ik draai me nog een keer om en steek hoog mijn hand op. Nu loop ik langs de Main. Door het slechte weer van gisteravond liggen er overal afgebroken takken op en langs de weg.Vanmorgen op het nieuws had men het er al over dat in Mainz diverse bomen waren omgewaaid. Van het slechte weer heb ik niets gehoord, ik lag lekker te slapen. In Eddersheim heb ik koffie gedronken, het café was nog niet open maar ik krijg toch koffie.Het water in de rivier ziet erg troebel wat door de kleine stroompjes die in de rivier uitmonden komt.Deze stroompjes nemen heel veel modder mee maar ook grotere keien. Hier en daar staan nog flinke plassen water op het fietspad. Als ik bij Frankfurt am Main loop kijk ik naar heel veel futuristische gebouwen ook dat heb wel weer zijn charme.Verder kilometers industrie. Ik loop en ik loop maar geen camping of jeugdherberg te bekennen. De laatste tien km wilde ik wel met de bus, dat lukte helaas niet omdat ik langs de rivier loop en er alleen maar trappen naar boven gaan. Ik loop door tot Bürgel waar ik uiteindelijk een camping op loop. Douchen, eten, piesen en naar bed. Ik had geen fut meer om mijn verhaal te schijven.

Donderdag 20 juni Mainz Snipperdag

Om kwart voor vijf gaat mijn telefoonwekker die ik was vergeten uit te zetten. Dus nog maar een keer omdraaien maar om half zeven ben ik wakker. Dan nu eerst mijn verhaal naar Marian per email sturen.Als ik beneden kom zitten Petra en Michael aan tafel op me te wachten. De tafel is gedekt met lekkere broodjes en andere lekkere dingen.Na het ontbijt gaan Michel en ik de stad in met de tram. Eerst even naar een ADAC kantoor om kaarten te halen maar die verwijzen ons naar de boekhandel. Daar vinden wij een fiets en wandelroute langs de Mainz.Vervolgens gaan we naar een museum over de boekdrukkunst. hier zijn we ongeveer twee uur geweest. Dit is heel interressant, je ziet hier heel gedetailleerd hoe de boekdrukkunst is ontstaan. Het begint met het stenen tijdperk en langzamerhand de beginselen van het papier. Degene die het papier heeft uitgevonden is een Chinees genaamd Tjai Lung. Dit was de chef van de wapensmederij van het Chinese keizerrijk. Hij zag hoe kinderen kersenpitten fijn maakte en als je daar dan weer water bij doet krijg je een papje. Door dit in een grote bak te doen en op te scheppen met een soort zeef en op vilt te drukken ontstaat een blad papier. En zo gaat dat later verder met de papyrusplant waar perkament van werd gemaakt. Voor het bedienen van de oude machines die hier staan zoals persen heb je heel veel kracht nodig. Deze machines zijn al een kunstwerk op zich, een mooie vormgeving en veel sierwerk er op gemaakt. Tegenwoordig is alles strak en vormeloos ze zijn alleen functioneel. Het boekbinden was ook een kunst. Hier zie ik diverse mallen van hout waar binddraad van dun tot dik en van grof tot heel fijn in gelegd is. Het eerste gedrukte boek is gemaakt in een tijdsbestek van drie jaar. Het uitvinden van de bewegende letter was een hele grote stap vooruit. Langzaam maar zeker verandert de techniek van grote typemachines die letters in lood slaan, tot de machines van de tegenwoordige tijd. Dit is echt een belevenis. Daarna hebben wij wat gegeten bij de visboer en dan op naar huis. Zo nu eerst mijn tentstokken even repareren. Michael heeft nog ouwe fiberstokken die ik mag hebben, die hebben wij op maat gemaakt en weer bevestigd. Daarna nog even de foto's op een cd branden en naar huis sturen. Michael heeft mij nog uitgelegd hoe ik wel op de weblog kan komen. Dan is het tijd om te eten, een heerlijke maaltijd met asperges. Vanavond nog een borrel toe buiten op het terras tot het begint te regenen. Om elf uur leg ik op bed.

Woensdag 19 juni Heidenfarht-Budenheim-Mainz 23 km

Om kwart voor vijf gaat mijn wekker dat is vroeg. Gisteravond ging ik pas om half een naar bed omdat het zo warm was. Langzaam kom ik op gang. Rond zes uur komen er nog meer mensen uit de tenten te voorschijn. We staan hier met zeven tenten bij elkaar op deze camping. Allemaal fietsers, ik ben de enige wandelaar. Uiteindelijk vertrek ik om zeven uur richting Mainz. De warmte komt snel opzetten en ik ben dus al heel snel doorweekt. In Budenheim zo'n zeven km verder ben ik eerst koffie gaan drinken. Dit doe ik omdat ik hoognodig naar de w c moet en ik kan hier langs de deze weg niet met de broek naar beneden zitten. Het is te druk en hier begint de bewoonde wereld. Al vroeg belt Marian om mij te feliciteren met mijn verjaardag en met een engelenstem begint ze te zingen. "Maak er een mooie dag van"  zegt ze, "dat doe ik" beloofde ik haar. Dan opeens een wegomleiding   i.v m  bouwwerkzaamheden. Hier mag ik van het asfalt af en ga ik naar een bospad. Het is  wel wat verhard met gebroken grind. Dit is wat hobbelig, maar er staat geen water op. Op het bord staat Mainz nog twee km, na deze twee km staat een bord "centrum  zes km". Nu loop ik zes km over een industrieterrein, wat erg ongezellig is. Weinig tot geen groen, en heel veel verkeer. Na het industrieterrein kom ik in een parkje met een bankje en daar ga ik even rusten. Intussen heb ik diverse felicitaties gekregen via sms. Daarna tik ik het telefoon nummer in wat ik twee weken terug heb gekregen van Michel en Petra. Zij hebben mij uitgenodigd om bij hun te overnachten. De telefoon gaat over en aan de andere kant van de lijn hoor ik zeggen "Hallo herr Mulder". Het is de stem van Petra, en ze vraagt "waar ben je?". Ik vertel waar ik zit en Michael haalt mij op met zijn busje. Ik krijg een heel warm onthaal. "Als je al je kleren geeft kan dat in de wasmachine en dan trek je zolang maar kleren van Michael aan". Even douchen en heel rustig blijven zitten want het is hier zo warm. Zeker 35 graden. Vanavond eten we gamba's met knoflooksaus en een salade, erg lekker allemaal.TAls ik vertel dat ik vandaag jarig ben word ik door Petra en Michael gefeliciteerd. Vanmiddag hebben we nog even gekeken hoe het vervolg van de route wordt. Ik krijg een gedetailleerde kaart mee die zij niet meer gebruiken.

Dinsdag 18 juni 2013. Van Trechtinghausen, Bingen, Winkel, Heidenfahrt, 26 km

Als ik om 6 uur aan de wandel ga, zie ik een aantal hazen voor mij het land in huppelen. De jas en de windstopper kunnen uit blijven omdat het nu al 20 graden is. Na 7 km ga ik ook de broek inkorten om de benen wat lucht te geven. In ben nu al drijfnat, het vocht gutst over mijn lichaam. Veel drinken en wat zoute cashew noten eten. Het is een trieste boel langs de Rijn. Een keer loop ik op een fietspad dat naar de Rijn gaat. Er komt een fietser achter mij aan die zegt dat ik niet verder kan. Over 500 m is het hoog water, dat is een paar km voor Winkel. Inderdaad, het water staat hier nog tussen de bomen. Dit is net een stukje dat lager ligt. In Winkel wil ik met de veerpont naar de overkant. Maar daar is geen camping. De campings zijn allemaal aan deze kant zegt een man. Over 6 km, in Heidenfahrt, is een camping. Langzamerhand wordt het steeds warmer. Nu loop ik tussen een dijk en  het land waar het graan een meter hoog staat. Langs de dijken liggen op diverse plaatsen nog zandzakken. De hitte lijkt wel 40 graden, er zit geen droge draad meer aan mijn lijf. Mijn zwarte hemd slaat helemaal wit uit. Zelfs de vogels hoor ik niet meer. De aankomst in Heidelberg viel tegen, ik dacht dat ik er was maar de ingang van de camping is nog 1 km verder. Hier zijn ze net de caravans weer aan het neerzetten, de toiletten weer aan het installeren en de douches nog voor de avond en anders vanavond nog voor elkaar aan het maken. Mijn tent staat in de zon en zelf ga ik in de schaduw zitten. Ik help nog even mee om een caravan op de goede plaats te zetten. Ook de poten draai ik nog even uit. Daarna mag ik meerijden naar de winkel, die 4 km verder is en ook weer terug. 

Maandag 17 juni. Sankt Goar, Oberwesel, Kaub, Lorch, Trechtinghausen, 23 km

Lekker vroeg aan de wandel, dan ben ik misschien voor het aller heetst van de dag bij het volgende onderkomen. Als ik mijn kar om 6 uur aan het inpakken ben, komt er een dikke Mercedes aangereden, die het plaats nummer komt controleren. Ik wordt afgevinkt op een formulier. Zoiets heb ik nog niet eerder meegemaakt maar het is natuurlijk wel goed tegen zwart kampeerders. Ns 6 km loop ik langs een supermarkt in Oberwesel, dus eerst even wat inslaan. De Lorelei laat ik achter me. Daar is het wel een heel mooi stukje natuur, met zijn krappe bochten in de rivier. Druk is het met de scheepvaart. Olietankers, containerschepen etc. Containerschepen hebben vaak 4 duwboten ervoor om zoveel mogelijk mee te nemen. Het is een lust om te zien hoe ze door de bochten bij de Lorelei manouvreren. Bij Kaub staat nog altijd een gebouwtje in de Rijn. Meestal kan je er wel omheen lopen. Nu zie ik alleen het gebouw in het water staan. Zelfs de aanlegsteiger ligt nog half onder water. Bij Trechinghausen volg ik het bordje camping en moet ik omhoog. Een man achter me vraagt wat ik zoek. Een camping zeg ik. O, maar dan ging je net de goede kant op. Weiter am Rhein. Even later loop ik een camping op. Het is erg warm hier. Volgens mijn buren is het 33 graden vandaag. Dus ik zit lekker in de schaduw.