Zondag 9 juni 2013. Van Dedenhorn via Einnuhr, Gemünd naar Schleiden 23 km

Het is redelijk weer dus de jas hoeft niet aan. Gisteravond heeft het wat geonweerd en het regende een heel klein beetje. Vandaag loop ik door het Nationaal Park Eiffel. Na Einnruhr is het klimmen geblazen. Er ligt hier een bult voor me waar geen einde aan lijkt te komen. Als ik boven ben sta ik op 532 m en ik begon op 0. Door het bos lopend ga ik regelmatig over modderpaden en het boomstronkstruikelen is ook begonnen. Na 2,5 uur wandelen heb ik er nog maar 8 km opzitten. Het Eiffelgebergte is toch wel pittig!
Af en toe moet ik even op adem komen en ik moet bekennen dat mijn conditie nog niet helemaal op peil is. Ik zou me wat minder moeten inspannen anders haal ik de plaats van bestemming niet. Dit is wel een ontzettend mooie route. Dwars door het bos en soms door het open veld. Hier zie ik een valk in de lucht zweven en opeens duikt hij naar beneden. Helaas, geen prooi. Hij stijgt weer op en zweeft met elegante bewegingen door de lucht. Een schitterend gezicht!
Vanaf Vogelsang loop ik samen met een Duitse jongeman naar Gemünd. Karsten heet de man. Hij heeft vrijgenomen tot en met september. Hij loopt naar Santiago de Compostela. Ook hier is het niet vlak. Er staan wel hele grote en soms wel steile bergen voor ons. We komen aan in Gemünd. Ik wil eerst wel koffie want na 5 uur wandelen lust ik wel weer wat. Ik heb er nu 17 km opzitten. Bij de bakker koffie gedronken en gelijk wat broodjes gekocht. Intussen is het koud geworden en moet ik de jas aantrekken. Ook begint het een klein beetje te regenen. Mijn vingers zien wit van de kou. Het doet zeer en ze beginnen te tintelen. Nou maar even flink de pas erin, dan word ik wel weer warm. Vanaf Gemünd ben ik alleen verder gegaan richting Schleiden, dat zo'n 6 km verder ligt. In Schleiden ga ik naar een camping. Als ik daar aankom is er niemand en moet ik even bellen. Als ik bel vergeet ik het landnummer te draaien. Nog een keer bellen met het landnummer ervoor. 'Ja, om half vier ben ik er' is het antwoord. 'Zet je tent alvast maar op'. Dat heb ik gedaan. Het begint langzamerhand steeds harder te regenen terwijl ik mijn tent opzet. Snel alles naar binnen voordat het allemaal drijfnat wordt. Eerst ben ik in de slaapzak gekropen en heb ik wat geslapen. En lekker!!!!
Het is kwart voor vier als ik naar de receptie ga. Daar is het heerlijk warm. Even inschrijven en gelijk gevraagd of ik mijn laptop hier mag opladen. Dat is geen punt zegt de receptioniste. Daarna lekker een warme douche. Heerlijk, daar knap ik van op. Van de receptioniste mocht ik in de wasruimte gaan zitten. Zet zet er ook een stoel neer. Er staat een electrisch fornuis waar ik mijn eten op mocht koken. Ik heb er alleen niets aan. Ik heb een éénpans gaskooktoestel mee en die pan kan niet op electrisch. Dus heb ik mijn eigen kookstelletje maar gebruikt om eten te koken.

Zaterdag 8 juni 2013 van Roettgen via Simmerad naar Dedenhorn 22 km

Gisteravond kwam de campingeigenaar langs om geld te innen. Ik vertelde hoe ik mijn route naar Praag wil lopen. Hij vertelde dat de onderkant van Duitsland onder water staat en dat bijna alle campings dicht zijn. Veel mensen zijn geëvacueerd en er is voor miljarden aan schade, zegt hij. Hij adviseerde mij via Frankfurt en Neurenberg te gaan, maar zegt hij: Tot Dresden aan toe staat het onder water. Hier had Marian mij vorige week ook al op geattendeerd. Dus zal ik het roer maar om moeten gooien en deze raad opvolgen. Nu weet ik natuurlijk niet of ik wel in Praag kan komen. Ik zie wel, voordat ik door Duitsland ben, is het zeker 30 dagen later. Als ik mijn tent inpak, is die nog kletsnat. Even uitschudden en in de tas doen. Het is al heerlijk weer maar toch doe ik de windstopper aan. Uit kan altijd nog. Na 5 km trek ik de windstopper toch maar uit, het is nu warm genoeg. Met het zonnetje op mijn bol en het gevogelte luid fluitend en kwetterend trek ik richting het oosten. Mijn rustplaats is een bikerranch. Dit is een stop voor motorrijders. Het is een drukte van belang. Hier kan je ook motorjacks en andere motorkleding kopen. Nog even de weg vragen. Dat wordt mij keurig uitgelegd. Zo beklim ik de ene na de andere bult. Wel een goeie conditietest. Af en toe stop ik even, neem een slokje water en ga dan weer verder. Ik heb wel erg veel last van broekhoest, waarschijnlijk komt dat door de lekkere soep met uien die Lies mij heeft toegestopt. Zo loop ik hier door een prachtig stuk natuur. Alleen zonde dat er windmoldens boven op die bulten staan. Dat vind ik horizon vervuiling. Verder geniet ik van deze mooie omgeving. Zo kom ik na 22 km aan op een camping in Dedenhorn. Ik loop met de eigenaar mee om alvast af te rekenen. 'Kijk' zegt hij, 'er zit een meikever op je schouder en het is al juni'. Hij veegt het kevertje van mijn schouder en we gaan naar binnen. Nadat ik de tent heb opgezet moest ik nog even wat brood halen. Op een afstand van 3,5 km is een bakker. Enja, als je wilt eten dan moet je er wel wat voor doen.

Vrijdag 7 juni 2013 van Vaals via Aachen naar Roettgen. 20 km + 10 tot 15 km met de auto

Om 7 uur ben ik op weg naar Vaals. Dat is maar een paar kilometer. Dan de weg in de richting Trier. Dat word wat moeilijke. Als ik de weg vraag, word ik naar de Autobahn gestuurd. Nou, dat heb ik maar niet gedaan. Dan loop ik maar richting Aachen. Wel probeer ik zoveel mogelijk aan de buitenkant van Aachen te lopen. Helemaal aan het einde van deze stad ga ik koffie drinken bij de bakker. Een klein koffiepotje wordt voor mij neergezet, waaruit ik 2 grote koppen koffie tap. Ik vervolg mij weg nu richting Monschau en loop te genieten van de vogels en het mooie groen omdat ik langs de bosrand loop. Na nog eens bijna 3 uur wandelen vraag ik aan een dame in een cabriolet, die de verkeerde weg was ingeslagen, waar ik hier een camping kan vinden. De dame wist het niet. Ik loop door maar hoor achter mij een auto. Het is die dame weer. Ze zegt:'over 5 km heb je een camping. Zal ik je er heen brengen?'  Zo gezegd, zo gedaan. De kar op de achterbank. Maar ik moest wel de kar even verkleinen door de handvaten eraf te schroeven. Anders werd de auto wel heel erg breed. De plaats waar ze naar toe wilde rijden, daarvan was de weg afgesloten. Kein problem. Ze pakt haar telefoon en tikt camping Roettgen in. 'Kijk', zegt ze, 'daar is ook een camping'. Ze keert om en scheurt weg richting Roettgen. Onderweg zegt ze nog waar de supermarkt, restaurants etc. zijn.
Dat kon ik allemaal niet bijhouden. Op de camping aangekomen wordt een man aangesproken. De man geeft zulke rare antwoorden. Dus wij weer terug in de auto. Ze rijdt weg en zegt tegen mij: 'wat een kl...zak'.
We rijden over de camping met een lage snelheid omdat we de campingbeheerder zoeken. Niemand te vinden. We staan stil voor een huis en daar bel ik aan. Helaas, er wordt niet open gedaan. Intussen is de dame in discussie met een man die is aan komen lopen en vond dat de auto te snel reed. We verlaten de man en stoppen bij een aantal tipi tenten waar ik mijn kar uit de auto til, samen met de dame. Ik geef een hand en bedank haar. Ik zeg nog tegen haar: 'het is maar voor één nacht'. 'Ja', zegt ze. 'Nicht mehr dan eine Nacht! Dag', zegt ze, en hoog haar hand opstekend rijdt ze weg. De tent opgezet en daarna nog wat boodschappen gedaan.

Donderdag 6 juni 2013 van Brunssum via Heerlen, Simpelveld naar Vaals. 26 km

Na het ontbijt vertrekken we samen, dat wil zeggen Ger en ik. Ger kent de weg op zijn duimpje en geeft regelmatig informatie over de omgeving. Zo lopen wij langs kasteel Ter Worm, wat in de jaren 90 is gerestaureerd in op dracht van Van der Valk. We hebben stevig de pas er in. Na ongeveer 1,5 uur lopen wil Ger wel even met mijn kar lopen. Dus heb ik Ger voor mijn karretje gespannen. :-)
Daar moest hij wel even aan wennen. Eerst de goede cadans zien te vinden. Voor mij is het ook weer wennen om los te mogen lopen, het went snel zonder kar, zeker als je zoals hier in de bergetappes zit. Onderweg hebben we koffie gedronken bij de marechaussee in Welpen. 'Zo' zegt Ger, 'dat is mooi gratis'. Waarop ik reageer: 'Dit is al door ons betaald'. We lopen ergens door de velden en zien twee ijzeren kokers bevestigd aan een paaltje. 'Weet je wat dat is?' vraagt Ger. 'Ik zou het niet weten', zeg ik. 'Dat is een bijenhotel. De zinken kokers zijn gevuld met riet zodat de bijen daarin kunnen schuilen'. We komen aan in Simpelveld en lopen door naar het Stoomrtram museum, waar we koffie wilden drinken en ook het museum bezoeken. Helaas, gesloten. Dus maar naar een andere locatie waar we koffie en vlaai bestellen. Ger, die inmiddels de kar weer aan mij heeft overgedragen, vond het een hele ervaring. Ger keert hier weer terug naar Brunssum. Hij legt mij uit hoe ik verder moet lopen. 5 km voor Vaals zie ik een bordje "camping rechtsaf". Dit was uiteraard niet goed want ik loop naar Vijlen. Even uitrusten bij Hotel De Linde. De hotelier was zo enthousiast dat hij een foto van mij met kar heeft gemaakt en op Facebook ging zetten. Ik moest teruglopen naar de weg waar ik vandaan kwam en nu de goede richting in. Onderweg rijden auto's toeterend en handen opstekend mij voorbij. Een auto stopte zelfs en de chauffeur gaf mij een donatie. Het bankrekeningnummer van de Stichting Pelgrimstocht voor Dupla is door hem op Facebook gezet. Geweldig toch! Hier krijg ik heel veel energie van.

Woensdag 5 juni 2013 van Maasbracht, via Maria Hoop, Koningsbosch, Schinveld naar Brunssum. 30 km

Als ik vanmorgen opsta is mijn tent droog en het zonnetje begint te schijnen. De eigenaar van de camping heeft gisteravond uitgelegd hoe ik moet lopen. De eerste 15 km is een mooie route. Dan loop ik nog aan de rand van het bos. Na 8 km probeer ik een foto te maken van de zon die door de bomen schijnt. Er stopt een auto naast mij, de chauffeur vraagt wat er an de hand is. 'Iedereen staat foto's te maken', zegt hij. 'Dat weet ik niet' zeg ik tegen de man, 'ik maak alleen en foto van de zon'. Als ik bij een splitisng rechts af sla, zie ik het al. Er staan een aantal vogelaars met telelens en verrekijker foto's te maken van de vogels in het moerassige gebied. Van Koningsbosch tot Brunssum loop ik langs de provinciale weg. 15 km dat is toch een beetje saai. Alleen auto's, vrachtauto's en motoren razen voorbij. Als ik in Brunssum aankom ga ik op zoek naar mijn overnachtingsadres. Dat is bij een vriendin van mijn zus Riet. Zo, adres gevonden door hier en daar even te vragen. Aanbellen en de deur wordt opengedaan. 'Kom binnen' zegt Lies en meteen krijg ik een zoen op mijn wang. Eerst een bakkie koffie met uiteraard vlaai met slagroom. Douchen en tegelijk worden al mijn vuile kleren gewassen. Daarna nog even naar de telefoonwinkel omdat ik dacht dat de SIM kaart van de dongel toch niet geactiveerd was. Dat klopte ook. Dat is nu ook geregeld. Nu kunnen de volgers weer genieten van al mijn taalfouten :-)
Ik ben geen Neerlandicus dus dat hoort er nou eenmaal bij. Vanavond lekker warm gegeten en ik kreeg van alles toegestopt. Blikjes soep, zeep om mijn kleren te wassen etc. Verder ben ik erg verwend bij dit gastgezin. Dit zijn van die lieve mensen, ze staan voor iedereen klaar.

Dinsdag 4 juni Lierop-Someren-Nederweert-Weert-Heel -Thorn-Wessem-Maasbracht 32 km + 12

Vanmorgen niemand gehoord en niemand gezien, dat is nog tenminste goedkoop overnachten. Als ik aan iemand vraag hoe ik in Someren kom, zegt ie 'rechts af'. Nou dat heb ik geweten. Ik kom overal maar niet in Someren. Na 4 km omlopen passeer ik Someren en loop richting Nederweert. Van deze plaats naar Maasbracht gaat ook niet zo voortreffelijk. Onderweg rijdt mij een vrouw voorbij en verderop wacht ze op me. 'Mag ik een stukje meelopen?'  vraagt ze. 'Van mij wel' zeg ik. 'Heb je al ontbijt gehad?' vraagt ze. 'Ja' zeg ik. 'Blieft u een kopje thee?' ' Nou dat sla ik niet af'. 'Ik wacht wel op u, ik woon 2 km verderop'. Als ik aan kom lopen staat ze al op de weg te zwaaien. Een grote beker thee wordt er ingeschonken. Direkt erachteraan laat ze een zelfgemaakt schilderij zien. Een stilleven van fruit. Niet mijn smaak, maar ik heb maar gezegd dat ik het erg mooi vind. Even later komt haar vriend naar binnen die net uit de stal komt. HIj zegt niets, pakt brood, kwakt er een gebakken ei op en gaat eten. 'Heeft u veel koeien?' vraag ik geinterisseerd. 'Oh 'n 50 stuks, heel gewoontjes' en gaat weer verder met eten. Dan moet ik al haar schilderwerk zien door het hele huis tot in de slaapkamer toe, en allemaal stillevens. Ik zie één keer een schilderij van haar moeder en een keer drie neefjes van de boer. Ik bewonderde haar kunstwerk en zei dat ik weer verder moest gaan. Er word een banaan en een appel aan mij gegeven. Een bedankje en ik ga op stap. Ha lekker, dacht ik nog een appel, straks ga ik ze nog lekker vinden.  Het één is de tas nog niet uit of het ander zit er al weer in. Bij het einde van Nederweert zit ik weer in de knoop en vraag de weg maar weer. Deze persoon stuurt mij richting Weert. Ik kom uit op een industrieterrein, hier word ik van de ene naar de andere kant gestuurd, met als gevolg dat ik ook hier zo'n 4 km heb omgelopen. Uiteindelijk maar een auto aangehouden met daarin een man en een vrouw. Samen hebben zij een schoonmaakbedrijf ze wijzen mij de goeie weg en uiteindelijk loop ik langs het kanaal. Langs het kanaal loop ik tot Heel. Als ik hier naar de dichtsbijzijnde camping vraag word ik naar Thorn gestuurd dat ligt op 3 km afstand. Als ik in deze plaats in een winkel vraag waar die camping is zegt de dame over 4 km, maar zal ik even bellen of er nog plaats is, 'nou graag' zeg ik. 'Nee', zegt ze 'en het is ook geen camping meer. U zult door moeten lopen naar Wessem'. Als ik daar dan na 4 km aankom is er geen camping. Er loopt een jongeman en ik vraag hem waar de camping is. Hij kijkt op de navigatie van zijn telefoon en zegt 'nog 49 minuten lopen'. Hij legt de weg uit en ik loop verder. Even later stopt er een auto naast me. De chauffeur zegt:  'ik breng u er wel even heen'.  Het is diezelfde jongen die me de weg heeft gewezen en nog geen 10 minuten later stap ik de camping op. Ik bedankte de jongen voor de hulp.

Maandag 3 juni 2013 van Menzel via Uden, Boekel, Gemert, Bakel, Helmond, Lierop naar Someren. 39 km

Je kunt het geloven of niet, maar vanmorgen heb ik mij verslapen. Eerst word ik om half vier wakker, even omdraaien en het is half zeven, terwijl ik om uiterlijk zeven uur wilde lopen. Na zo'n dag rust krijg je dat. Nou eerst de voetjes maar verzorgen, eten, dan de boel weer inpakken en hup...weer in de beentjes. Kalm aan beginnen en langzaam beginnen de beentjes weer te wennen. Als ik Uden uit ben en richting Boekel loop zie ik dat de bomen langs het fietspad versierd zijn met gebreide sjaals en ander soortige lappen. Soms zie ik een soort van gebreide spinnenweb aan een boom hangen. Ik loop rustig en toch wel met flinke pas naar Gemert. Er komt een auto achter mij aan en rijdt voorbij, hij keert en blijft ter hoogte van waar ik loop aan de overkant staan. Er stapt een jonge dame uit, ze steekt de weg over en houdt mij staande. "Ik zag je daarstraks al lopen, maar waar gaat de reis naar toe?" vraagt ze. Ik vertelde wat mijn reisdoel is en ondertussen kreeg ik een appel en een verpakte suikerwafel. "Voor onderweg", zegt ze. "Ben je daarvoor achter mij aan gegaan vraag ik?" "Ja" zegt ze, "ik vind zoiets geweldig". Dan vraag ik aan haar wat al die lappen stof aan de bomen voorstellen. "Nou", zegt ze "omdat Boekel 700 jaar bestaat dit jaar is dit gedaan. Het moet kunst voorstellen", zegt ze. "Dus iedereen heeft wat oude sjaals uit de kast gehaald" zegt ze op een toon van "van mij hoeft het niet". Na een bedankje van mij gaat ze toeterend weg. Richting Bakel en Helmond loop ik langs een paar vierkante molens. Ik probeerde aan de weet te komen wat voor molens dit zijn maar er zijn geen infoborden aanwezig. Van Helmond naar Someren zakt het tempo. Maar dat is ook niet zo gek als je bijna 40 km hebt gelopen. Het wandelen gaat uitstekend. Ik heb wel een klein blaartje. Even prikken en tapen, dan gaat ie wel weer. Nu sta ik op een oude Philips camping nabij Someren. De receptie is al dicht als ik aankom. Ik heb twee keer gebeld, maar kreeg geen antwoord. Een stel mensen zegt. "zet je tent daar maar neer hoor, morgenochtend om 10 uur zijn ze er weer". "Nou" zeg ik, "ik niet want ik wil om 7 uur weer aan de wandel". Nou douchen kan ik niet omdat ik geen muntje heb voor de douche. Het zal mij benieuwen of er nog gereageerd wordt.